.:| *مشاعره*|:.

trash

يك جرعه مي ز ملك كاووس به است
از تخت قباد و ملكت طوس به است

هر ناله كه رندي به سحرگاه زند
از طاعت زاهدان سالوس به است

setare_soheil

تو واقف اسرار من آنگاه شوی
کز دیده و دل بنده‌ی آن ماه شوی

روزیت اگر به روز من بنشاند
از حالت شب‌های من آگاه شوی

trash

ياران موافق همه از دست شدند
در پاي اجل يكان يكان پست شدند

خورديم ز يك شراب در مجلس عمر
دوري دو سه پيك پيشتر ز ما مست شدند

amooreza

در آمد ناگهان سرمست و دلشاد

نقاب از روي چون خورشيد بگشاد

setare_soheil

در عشق تو زارتر ز موی تو شدیم
خاک قدم سگان کوی تو شدیم

روی دل هر کسی به روی دگری است
ماییم که بت‌پرست روی تو شدیم

sana2001

مجنون که کمال عشق و حیرانی داشت
مهری نه چو این مهر که می دانی داشت

این مهر نه عاشقی ست ، مهری ست که آن
با یوسف مصری پیر کنعانی داشت

parsa_hesteps0

تا که در ديده‌ي من کون و مکان آينه گشت
هم در آن آينه آن آينه رو مي‌بينم

او صفيري که ز خاموشي شب مي‌شنوم
و آن هياهو که سحر بر سر کو مي‌بينم

setare_soheil

محبت آتشی در جانم افروخت
که تا دامان محشر بایدم سوخت

عجب پیراهنی بهرم بریدی
که خیاط اجل میبایدش دوخت

trash

تا چند اسير عقل هر روزه شويم
در دهر چه صد ساله چه يكروزه شويم

در ده تو بكاسه مي از آن پيش كه ما
در كارگه گوزه گران كوزه شويم

golak

مهر رخسار و مه جبین شده‌ای
آفت دل بلای دین شده‌ای

مهر و مه را شکسته‌ای رونق
غیرت آن و رشک این شده‌ای

trash

يارب من اگر گناه بي حد كردم
دانم به يقين كه برتن خود كردم

از هرچه مخالف رضاي تو بود
برگشتم و توبه كردم و بدكردم

golak

منم آن رند قدح نوش که از کهنه و نو
باشدم خرقه‌ای آنهم به خرابات گرو

زاهد آن راز که جوید ز کتاب و سنت
گو به میخانه در آی و ز نی و چنگ شنو

trash

وز هيچ كسي نيز دو گوشم نشنود
كاين امدن و رفتنم از بهر چه بود

از رنج كشيدن ادمي حر گردد
قطره چو كشد حبس صدف در گردد

setare_soheil

دردی درد کش ار زانکه دوا می‌خواهی
باده صاف خور ار زانکه صفا می‌طلبی

خیز خواجو که در این گوشه نوا نتوان یافت
بسپاهان رو اگر زانکه نوا می‌طلبی

sana2001

یارب که زمانه دلنوازت باشد
ایام همیشه کار سازت باشد

رخش تو سپهر وزین رخش تو هلال
خورشید به جای طبل بازت باشد