گفتگو با خدا

yaghi

خدایا : تو خود می دانی که چه سخت است اگ که ماهی کوچک اسیر آب دریای بیکران شود
خدایا : تو خود می دانی برای من که همیشه دلم میخواسته با تو زندگی کنم این سیر تکراری روزگار که نا خواسته مرا به کام خود می برد چه قدر ملال آور و خسته کننده است .
خدایا : اخر چگونه می توان شکوه تو را در زیبایی گل بجویم در حالی که این تکرار همیشگی اشتیاق خوب دیدن را از من گرفته است . چگونه میتوانم حمد و ثنای تو را از زبان چکاوکها بشنوم در حالی که این تکرار اشتیاق خوب شنیدن را از من سلب کرده است .
خدایا : می ترسم که اگر به همین منوال پیش رود دیگر شعله های عشق تو در وجود من هر روز بی فروغ و بی فروغ تر شود . تا جایی که دیگر نه اشتیاقی برای پرواز داشته باشم و نه امیدی به رهایی .پس ای خدای مهربان مرا از این تکرار از این یکنواختی که همه ی روزهای مرا فرا گرفته است رهایی ده .
خدایا : به من اشتیاقی ده تا دوباره چشمان قادر به دیدن شکوه تو در زیبایی گل ها باشد .
خدایا : به من اشتیاقی ده که دوباره بتوانم صدای مناجات تو را از زبان چکاوک ها بشنوم .
خدایا : به من عشقی ده که روز به روز به تو نزدیک تر شوم .
خدایا : چگونه می توانم روی به سوی تو بیاورم و زبان به حمد و ثنایت بگشایم در حالی که خود از کرده خویش آگاهم . چگونه می توانم دوستار تو باشم در حالی که بر عهد و پیمانی که با تو بسته ام وفادار نبوده ام . چگونه می توانم طلب عفو و بخشش کنم در حالیکه هنوز شعله های عصیان در درونم فروزان است .

بار الها : چگونه می توانم روی به تو اورم در حالی که اسیر هوی نفسانی خویشم .
بار الها : تو از علاقه من نسبت به خودت آگاهی میدانی که چقدر مشتاق رسیدن تو ام ولی هر وقت که تصمیم گرفتم که به سوی تو بیایم گناه به سراغم امد و مرا از تو دور ساخت . همیشه آرزویم این بوده است که حتی برای یک روز هم که شده انچه باشم که تو می خواهی و آنچه کنم که تو می پسندی ولی افسو.ی این نفس سرکش تا کنون مجال بر آورده شدن این آروز را به من نداده است .
بار الها : می ترسم ، از خویش و از این سرنوشتی که در انتظار من است میترسم . از این بیابان و شوره زاری که در پیش روی من است میترسم . می ترسم که مرگ به سراغم بیاید و ازوی رسیدن به تو را این بار از من بستاند . پس ای پروردگار بی همتا به لطف و کرم خویش مرا از مرداب رهایی ده تا خویشتن را از هر چه بدی است پاک کنم .

fereshtef

خدایا تو خیلی بزرگی و من خیلی كوچك جالب اینجاست كه تو به این بزرگی هیچ وقت من رو به این كوچیكی فراموش نمیكنی ولی من به كوچیكی تو به این بزرگی رو گاهی فراموش میكنم

Ritaj

خسته ام خسته ام از این زنده بودن های بیهوده خسته از اغوش سرد ,از بی وفایی من از این زندگی ها سخت بیزارم خسته ام خسته از دل بستن و عاشق نبودن من مرگ را در اغوش میگیرم من به خدا سلام میکنم...

آمدن گناه من نبود از بس وصف زیبایی و شکوه تو بود نه اشتباه نبود قلب من مالامال عشق بود و در عشق دروغ راهی ندارد!

tina_2008

خدایا ..
چه لحظه هايی که در زندگی ترا گم کردم اما تو همیشه کنارم بودی ...
چه دقیقه ها که حضورت را فراموش کردم اما تو فراموشم نکردی...
چه ساعت هایی که غرق در شادی و غرور، تو رو که پشت همه موفقیت هام قایم شده بودی از یاد بردم اما تو همیشه به یادم بودی ...
چه روزهایی که سرم تُو لاکم کردم و توی غصه هایی که فکر میکردم تو برای تلافی کارهای بدم برام فرستادی دست و پا زدم ، اما تو همیشه کاری کردی که به صلاح من است ...
وقتی خسته از همه جا و همه کس ناامیدانه به تو پناه آوردم تو پناهم دادی...
وقتی از آدم های دور و برم دلم گرفت و دنیا غم هاش و بهم ارزونی کرد تو به قلبم آرامش دادی...
تو با حضورت به خنده هام هدف دادی ، به گریه هام دلیل دادی ، به زندگیم ، به نفس کشیدنم رنگ دادی...
وقتی قلبم تپید تو همه عظمت و بزرگیت رو تو قلب کوچک و خسته ام جا دادی...
وقتی دوستام درد دلاشون را برام گفتن و من خالصانه رو به درگاهت براشون دعا کردم فهمیدم که غم و غصه های دیگرون بارش سنگین تر از از غصه های خودمه،اون وقت توي وجودم شیرینیه به یاد دیگران بودن رو چشیدم ...
وقتی بهم بخشیدی و ازم گرفتی فهمیدم این معادله زندگیه نه غصه خوردن واسه نداشته هاش ، نه شاد بودن واسه داشته ها ...
و وقتی به ازای نداشته ها بهم چیز های دیگه ای دادی اونوقت به بزرگی و مهربونیت بیشتر پی بردم و فهمیدم بیشتر از اون چه که هستی باید مهربون باشی ...
خدا جونم خیلی دوست دارم خیلی زیاد و به خاطر همه چیز ممنون..... Question

Sonami021

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
که در همسايه ی صدها گرسنه،

چند بزمی گرم عيش و نوش می ديدم،
نخستین نعره ی مستانه را خاموش آندم،
بر لبِ پيمانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
که می ديدم يکی عريان و لرزان؛

ديگری پوشيده از صد جامه ی رنگين؛
زمين و آسمان را،
واژگون، مستانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!
اگر من جای او بودم؛
نه طاعت می پذيرفتم،
نه گوش از بهراستغفارِ اين بيدادگرها تيز کرده،
پاره پاره در کفِ زاهد نمايان،
تسبیح را صد دانه می کردم.

عجب صبری خ