حرف دل

masoud6922

دلم از دست یه نامرد بی وفا خونه
دلم از دست یه بی معرفت داغونه
دلم از عاشقی بیزاره
دلم داره می میره
دلم داره می گیره
دلم داره میسوزه
دلم داره کباب مشه
دلم داره................................

single

...یادمون باشه که هیچکس را امیدوار نکنیم بعد یکدفعه رهایش
نکنیم چون خرد میشه و آهسته میمیره یادمون باشه که
قلبمونو همیشه لطیف نگه داریم تا کسی که بهش تکیه
کردپشتش درد نیاد یادمون باشه که هیچ کسی رو بیشتر
از چند روز چشم به راه نذاریم چون امکان داره زیاد نتونه
طاقت بیاره یادمون باشه اگه کسی گفت دوستمون داره
نگیم برو فراموشم کن چون با اینکار زند گیشو ازش می گیریم

tina_2008

من از سكوت گريزان بوده ام هميشه ...
سالهاست كه سكوت كرده ام .....
و اينك !
ترس مرا تكان مي دهد و
من پيوسته به عقب بر مي گردم و
از خود اين سوال را بارها و بارها مي پرسم ٬
كه آيا من راه را عوضـی آمدم ؟!...
دلم گرفته است از اين فريبها و نيرنگها ...
از اين دورويه مردمان بيهوده گو ...
از آنها كه خدا را در پشت يك تكه ابر پنهان كرده و مي كنند و
خود را قديس وار خالص خالص مـی نمايانند ....
چرا سادگيها هميشه تهش باختن است ؟!
چرا قلب ساده من هميشه ساخت و ويران نكرد...
اما ٬
ساخته هايش را ويران كرد دست فريب ؟ ...
چرا بالهايم را ديگران نمـی بينند ...
پرواز را از همين سكوی كوچك هم مـی شود آغـاز كرد ...

Ritaj

مي داني چه مي شود وقتي تمام احساساتت و عشقت را جمع كني و همه را به يك نفر هديه كني ..!

مايه نشاطش باشي و تمام تلاشت شاد نگهداشتن او باشد . اما او بي اعتنا باشد و بي تفاوت .

اينچنين است كه لحظه هاي خاموشي جان مي گيرد!

koochooloo

از زندگی - از این همه تکرار - خسته ام
از های و هوی کوچه و بازار ، خسته ام

دلگیرم از ستاره و آزرده ام ز ماه
امشب دگر ز هر که و هر کار ، خسته ام

دل خسته سوی خانه تن خسته می کشم
آخ ... کزین حصار دل آزار ، خسته ام

بیزارم از خموشی تقویم روی میز
وز دنگ دنگ ساعت دیوار ، خسته ام

از او که گفت : "یار تو هستم" - ولی نبود
از خود که بی شکیبم و بی یار ، خسته ام

تنها و دل گرفته و بیزار و بی امید
از حال من مپرس ، که بسیار ، خسته ام

Ritaj

بیا ای بی وفای من

و امشب را فقط امشب

برای خاطر آن لحظه های درد

کنار بستر تاریک من ، شب زنده داری کن

که من امشب برای حرمت عشقی

که ویران شد

برایت قصه ها دارم

تو امشب آخرین اشکم بروی گونه می بینی

و امشب آخرین اندوه من مهمان توست

بیا نامهربان

و امشب را کنار بستر تاریک من شب زنده داری کن

چه شبهایی که من تا صبح برایت گریه می کردم

و اندوهم همیشه میهمان گوشه و سقف اتاقم بود

قلم بر روی کاغذ لغزشی دشوار می پیمود

که من در وصف چشمانت

کلامی سهل بنویسم

درون شعر های من

همیشه نام و