شاعران معاصر ؛業 م.اخوان ثالث 業

rezaaa

وااااااااااااااااااااااااي :lol:

الهي !!!!! :oops:

آخه من چه كنم با اينهمه چوب كاري هانيه جونم ؟؟؟ :P :!: :oops:

دستت درد نكنه فدات شم ٬ بخودآ شرمندم كردي نازنينم.

كسي از اين ببعد شعر بي نام و نشون بذاره ٬ سر و كارش با منه :twisted: :evil:

بازم ممنونتم مهربون :!:

golak

میراث

golak

مرداب

golak

خزانی

golak

دوستان عزیز برای ارسال اشعاراخوان ثالث حتما به علامت اشعار زیر دقت کنید ..
اشعاری که علامت گذاری شدن یک بار ارسال شدن :wink:

golak

گله

golak

بازگشن زاغان

golak

طلوع

golak

غزل 3

golak

وداع

golak

قولی در ابوعطا

golak

پیامی از آن سوی پایان

golak

با همین دل و چشمهایم ، همیشه

golak

قصیده

unique78

ارمغان فرشته

از کتاب : زمستان

با نوازشهای لحن مرغکی بیدار دل
بامدادان دور شد از چشم من جادوی خواب
چون گشودم چشم ، دیدم از میان ابرها
برف زرین بارد از گیسوی گلگون ، آفتاب
جوی خندان بود و من در اشک شوقش گرم گرم
گرد شب را شستم از رخسار و جانم تازه شد
شانه در گیسوی من کوشید با آثار خواب
وز کشکشهاش طرح گیسوانم تازه شد
سایه روشن بود روی گیتی از خورشید و ابر
ابر ها مانند مرغانی که هر دم می پرند
بر زمین خسسبیده نقش شاخهای بید بن
گاه محو و گاه رنگین لیک با قدی بلند
بره ها با هم سرود صبحدم خواندند و نیست
جز : کجایی مادر گمگشته ؟ قصدی ز آن سرود
لک لک همسایه بالا زد سر و غلیان کشید
جفت او در آشیان خفته ست بر آن شاخ تود
آن نشاط انگیز روح شادمان بامداد
چون محبت با جفا آمیخت در غمهای من
حزن شیرینی که هم درد است و هم درمان درد
سایه افکن شد به روح آسمان پیمای من
خنده کردم بر جبین صبح با قلبی حزین
خنده ای ، اما پریشان خنده ای بی اختیار
خیره در سیمای شیرین فلک نام تو را
بر زبان آوردم تابنده مه ، جانانه یار
ناگهان در پرنیان ابرها باغی شکفت
وز میان باغ پیدا شد جمالی تابنک
آمد از آن غرفه ی زیبای نورانی فرود
چون فرشته ، آسمانی پیکری پر نور و پک
در کنار جوی ، با رویی درخشان ایستاد
وز نگاهی روح تاریک مراتابنده کرد
سجده بردم قامتش را لیک قلبم می تپید
دیدمش کاهسته بر محجوبی من خنده کرد
من نگفتم : کیستی ؟ زیرا زبان در کام من
از شکوه جلوه اش حرفی نمی یارست گفت
شاید او رمز نگاهم را به خود تعبیر کرد
کز لبش باعطر مستی آوری این گل شکفت
ای جوان ، چشمان تو می پرسد از من کیستی
من به این پرسان محزون تو می گویم جواب
من خدای ذوق و موسیقی خدای شعر و عشق
من خدای روشنیها من خدای آفتاب
از میان ابرهای خسته این امواج نور
نیزه های تیرگی پیر ای زرین من است
خسته خاطر عاشقان هستی از کف داده را
هدیه آوردن ز شهر عشق ، ایین من است
نک برایت هدیه ای آورده ام از شهر عشق
تا که همراز تو باشد در غم شبهای هجر
ساحلی باشد منزه تا که درج خاطرش
گوهر اندوزد ز غمهای تو در دریای هجر
اینک این پکیزه تن مرغک ، ره آورد من است
پیکری دارد چو روحم پک و چون مویم سپید
این همان مرغ است کاندر ماورای آسمان
بال بر فرق خدای حسن و گلها گسترید
بنگر ای جانانه توران تا که بر رخسار من
اشکهای من خبردارت کنند از ماجرا
دیدم آن مرغک چو منقار کبود از هم گشود
می ستاید عشق محجوب من و حسن تو را

منوی اصلي

عضويت سريع در كوچولو

تبليغات ویژه

مطالب گذشته

	صفحه اول سايت كوچولو -> اشعار -> شاعران نو پرداز	زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت رفتن به صفحه قبلي 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 بعدي
صفحه 4 از 8