" اشعار زمان ما"

amooreza

"به نام مهر ايزد و تابنده جاودانه بر پيكره گذران اعصار و روح روان زندگي و زندگي ساز"

سلام خدمت اهالي سرزمين پهناور "كوچولو" ،
خوب باشيد عزيزان. به پيشنهاد يكي از دوستان عزيزم اين بخش هم مانند بخش "زندگينامه شعراي پارسي" ، امروز و درين ساعت ايجاد كردم تا
بنابر هدف روشن تر شدن ادامه مسير شعر و ادب و توجه بيشتر به خواسته ها و علايق شما عزيزان از نظر و علاقه شما دوستان بيشتر آگاهي كسب كنيم.
با وجود تعداد بي حد و مرز شاعران اين سرزمين، براي ايجاد تاپيكهاي جديدتر، حقيقتا كار غير ممكني هست كه بين اينهمه اسامي شعرا و علايق متفاوت ،
كدام شاعر رو براش تاپيك جداگانه قرار بديم !
لذا ازين طريق هم به علاقه شخصي شما به فلان شاعر احترام گذاشته ميشود و هم اينكه با آثار متنوع تري آشنا خواهيد شد.
بهرحال اين شما و اين هم تاپيك تازه " اشعار زمان ما"

mahdisagheb

خسرو گلسرخی

از کتاب : "خسته تر از همیشه"

نام شعر : "قبل از اعدام"

خون ما
مي شكفد بر برف
اسفندي
خون ما
مي شكفد بر
لاله
خون ما
پيرهن كارگران
خون ما
پيرهن دهقانان
خون ما
پيرهن سربازان
خون ما
پيرهن
خاك
ماست
نم نم باران
با خون ما
شهر آزادي را
مي سازد
نم نم باران
با خون ما
شهر فرهادها را
سازد
خون ما
پيرهن كارگران
خون ما
پيرهن دهقانان
خون ما
ييرهن
سربازان

mahdisagheb

شفيعی کدکنی (م.سرشک)

از کتاب : "در كوچه باغ هاي نشابور ( تهران مرداد 1350)"

شعر : "پيمانه اي دوباره"

اينجا نه شادي است نه غم نه عزا
نه سرور
دستارك سپيدش را
در جويبار باد پلشتي
مي شويد
دزدان رستگاري
پاييز هاي روح
سبزينه و طراوت هر باغ و بوته را
در غارت شبانه ي خود
پاك مي برند
اكنون
كاين محتسب
كجال تماشا نيم دهد
ميخانه ي كدام حريفي
پيمانه اي دوباره
از آن باده ي زلال
اين جمع تشنگان و خماران را
خواهد بخشيد ؟
زين باده اي كه محتسب شهر
در كوچه مي فروشد و ارزان
غير از خمار هيچ نخواهي ديد
من تشنه كام ساغر آن باده ام
كز جرعه اي
ويران كند
دوباره بسازد

amooreza

"اردلان سرفراز"

ترانه : "اي عشق"

از كتاب : "از ريشه تا هميشه"

>*>*>*>*>.*.<*<*<*<*<

عشق به شکل پرواز پرنده س
عشق ،‌ خواب یه آهوی رمنده س
من ، زائری تشنه ، زیر باران
عشق ،‌ چشمه آبی اما کشنده س
من ، می میرم از این آب مسموم
اما اونکه مرده از عشق ، تا قیامت ،‌ هر لحظه زنده س
من ، می میرم از این آب مسموم
مرگ عاشق عین بودن ،‌اوج پرواز یه پرنده س
تو که معنای عشقی به من معنا بده ای یار
دروغ این صدا را به گور قصه ها بسپار
صدا کن اسممو از عمق شب از نقب دیوار
برای زنده بودن ، دلیل آخرینم باش
منم من بذر فریاد ، خک خوب سرزمینم باش
طلوع صادق عصیان من ، بیداری ام باش
عشق ،‌ گذشتن از مرز وجوده
مرگ ، آغاز راه قصه بوده
من ،‌ راهی شدم نگو که زوده
اون کسی که سر سپرده مثل ما عاشق نبوده
ن راهی شدم نگو که زوده
اما اونکه عاشقونه جون سپرده هرگز نمرده ..