اشعار مذهبي و مرثيه

elena

کارم از جنون گذشته مست مست بوی سیب

دل من تنگه برا شش گوشه و قبر حبیب

از حسین و کربلا تپش تپش دل میخونه

برای زیارتش همش میگیره بهونه

شوق پابوسی او افتاده باز توی سرم

میزنم به هر دری جور بشه کار سفرم

حالا که دورم از او میخونم از ناز نگاش

میشینم زل می زنم به عکس گنبد طلاش

با خودم میگم میشه که شامل کرم بشم

آقا دعوتم کنه مسافر حرم بشم

یاد بین الحرمین چشم منو تر می کنه

دل من با خاطرات کربلا سر می کنه

زیارت خوندنای با اشک و آه یادش بخیر

به سر و سینه زدن تو قتلگاه یادش بخیر

یاد اون شبها بخیر مست بوی یار می شدیم

دخیل ضریح خوشگل علمدار می شدیم

اما عیبی نداره اگر به قصه مبتلام

توی روضه هاش میام انگاری توی کربلا

اگه پا نده بیام تو روضه هاش هم بشینم

برام این بسه که عکس کربلاتو ببینم

admin

جای زهرا به غیر از دل مولا نباشه
به خدا جای دریا به جز دریا نباشه

اگه زهرا نباشه می خوام که دنیا نباشه
نباشه هر کی می خواد که نام زهرا نباشه

admin

مهدی بیا

بگذار تا مقابل روی تو بگذریم
دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم
شوقست در جدایی و جورست در نظر
هم جور به که طاقت شوقت نیاوریم
روی ار به روی ما نکنی حکم از آن توست
بازآ که روی در قدمانت بگستریم
ما را سریست با تو که گر خلق روزگار
دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم
گفتی ز خاک بیشترند اهل عشق من
از خاک بیشتر نه که از خاک کمتریم
ما با توایم و با تو نه‌ایم اینت بلعجب
در حلقه‌ایم با تو و چون حلقه بر دریم
نه بوی مهر می‌شنویم از تو ای عجب
نه روی آن که مهر دگر کس بپروریم
از دشمنان برند شکایت به دوستان
چون دوست دشمنست شکایت کجا بریم
ما خود نمی‌رویم دوان در قفای کس
آن می‌برد که ما به کمند وی اندریم

As

عمرم تمام گشت ز هجران روي تو
ترسم شها به خاك برم آرزوي تو
با آنكه روي ماه تو از ديده شد نهان
عشاق را هميشه بود ديده سوي تو

As

می دونی میخوام چی کار کنم

می دونی میخوام کجا برم

میخوام برای کفترا یه خورده گندم ببرم

اونجا که گنبدش طلاست

با کفتراش پر بزنم

دوسش دارم امامم

در خونشو در بزنم

بعضی شبا تو خونمون

بابا به مادرم میگه

میخوام برم امام رضا

بخدا دلم تنگ دیگه

بابام میگه امام رضا

مریضا رو شفا میده

دوای درد مردمو از طرف خدا میده

میخوام برم به مشهدو یه هفته اونجا بمونم

توحرم امام رضا نماز حاجت بخونم

بهش بگم امام رضا

مریضارو شفا بده

دوای درد مردمو از طرف خدا بده

آقاجون میخوام بیام به مشهدت

به طواف کفترای گنبدت

براشون یه کیسه گندم بیارم

خبر از دردای مردم بیارم

بهشون بگم برام دعا کنن

اونقدر تا که تورو رضا کنم

(زنده یادآقاسی)

منبع

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

As

با همه لحن خوش آوايي ام
در به در كوچه تنهايي ام
اي دو سه تا كوچه زما دور تر
نغمه تو از همه پرشورتر
كاش كه اين فاصله را كم كني
محنت اين قافله را كم كني
كاش كه همسايه ما مي شدي
مايه آسايه ما مي شدي
هر كه به ديدار تو نائل شود
يك شبه حلال مسائل شود
دوش مرا حال خوشي دست داد
سينه ما را عطشي دست داد
نام تو بردم لبم آتش گرفت
شعله به دامان سياوش گرفت
نام تو آرامه جان من است
نام تو خط امان من است
اي نگه ات خاستگه آفتاب
بر من ظلمت زده يك شب بتاب
پرده برانداز ز چشم ترم
تا بتوانم به رخت بنگرم
اي نفست يار و مددكار ما
كي و كجا وعده ديدار ما
خبر آمد خبري در راه است
سرخوش آن دل كه از آن آگاه است
شايد اين جمعه بيايد، شايد
پرده از چهره كشايد، شايد

مرحوم آغاسي

ice_boy_066

نه بابا واقعا تحت تاثير قرار گرفتم

booye_baroon

¤ياد امام و شهدا¤

بعضي شبها وقتي بابام کنج دلش غوغا مي شه
يا بعضي وقتها دل شب وقتي که از خواب پا مي شه

ميره يه گوشه مي شينه، آلبومشو وا مي کنه
خوب مي دونم گذشته اش رو، خوب مي دونم گم شده اشو
تو عکسها پيدا مي کنه، درد و دل اين روزهاشو با اونها نجوا مي کنه

ياد و امام و شهدا و دلو مي بره کرب و بلا
ياد و امام و شهدا و دلو مي بره کرب و بلا

مي گم بابا اينا کين؟ که با لباس خاکين؟
اما هزارتا کهکشون، سرتاسر هفت آسمون، مونده به زير پرشون

مي گه: پسرم! نور دلم! باب گلم! همه حاصلم!
الهي هيچ مسافري از رفيقاش جا نمونه!

تو هم دعا کن که بابات غريب و تنها نمونه
بعد امام و شهدا زياد تو دنيا نمونه

به کي بگم؟ چجور بگم؟ بعضي هاشون تو بيداري، بعضي هاشون تو روياها
چهره مولا رو ديدن، جلوه آقا رو ديدن! يوسف زهرا رو ديدن

يار رو ديدن، يار رو ديدن
جلوه دلدار رو ديدن

ياد و امام و شهدا و دلو مي بره کرب و بلا
ياد و امام و شهدا و دلو مي بره کرب و بلا

مي گم بابا! چرا هر وقت پيش شما، ميون همه جبهه ها
اسم شلمچه که مي آيد..

چه سريه؟ چه رازيه؟ فوري برافروخته مي شي؟ مثل يه پروانه پرسوخته مي شي؟
هرجاي عالم که باشي، دوباره از دستهاي بسته مي خوني، دوباره از پهلو شکسته مي خوني؟

مي گه: پسرم! اي پسرم! نمک نزن بازم به زخم جگرم
سرتاسر جبهه همش طور تجلي خدا بود به خدا، آخر دنيا بود به خدا! کرب و بلا بود به خدا

حضرت زهراي بتول! با اينکه ما نوکرشيم، مادر ما بود به خدا! مادر ما بود به خدا
شب حمله همهمه بود، روي لبها زمزمه بود، کي تو دلها واهمه بود؟ دعوا سر سربند يا فاطمه بود!

ميون کل جبهه ها، شلمچه بيشتر از همه
گرفته بوي فاطمه گرفته بوي فاطمه

اين رفيقم که مي بيني هميشه بود همسفرم، زير آتيش بود سپرم،
عزيزتر از برادرم، نور دو چشمون ترم

وقت وداع آخرش، مي گفت: بگو به مادرم،
هميشه خواستم از خدا که برنگرده پيکرم

حالا هزارتا کاروان شهيد اوردن برامون
هنوز ازش بي خبرم، هنوز ازش بي خبرم

ياد و امام و شهدا و دلو مي بره کرب و بلا
ياد و امام و شهدا و دلو مي بره کرب و بلا