業 يغما گلرويي 業

sana2001

نام ترانه : " دروغای‌ قشنگ‌ "

از كتاب : "تنها برای تو می نویسم، بی بی باران"

گفتی‌ باید بنویسم‌ که‌ شب‌ِ قصه‌ قشنگه‌ !
رو سرِ ثانیه‌هامون‌ یه‌ حریرِ رنگ‌ به‌ رنگه‌ !
گفتی‌ باید بنویسم‌ جاده‌ی‌ ترانه‌ بازه‌ !
شب‌ِ رو سیاه‌ِ قصه‌ از ستاره‌ بی‌نیازه‌ !
گفتی‌ باید بنویسم‌ ، اما سخته‌ این‌ نوشتن‌ !
از قشنگی‌ قصه‌ گفتن‌ تو دقایقی‌ که‌ زشتن‌ !

چه‌ شبای‌ رنگ‌ به‌ رنگی‌ !
چه‌ جماعت‌ِ یه‌ رنگی‌ !
نه‌ مُسلسلی‌ ، نه‌ جنگی‌ !
چه‌ دروغای‌ قشنگی‌ !

من‌ میخوام‌ یه‌ آینه‌ باشم‌ روبه‌روی‌ این‌ دقایق‌ !
مثل‌ِ یه‌ بغض‌ِ قدیمی‌ واسه‌ دلتنگی‌ِ عاشق‌ !
اما اینجا سنگ‌ِ سایه‌ می‌شکنه‌ آینه‌ها رُ !
تو یه‌ لحظه‌ برف‌ِ وحشت‌ می‌پوشونه‌ جای‌ پا رُ !
اینجا باید بنویسی‌ که‌ چشای‌ شب‌ قشنگه‌ !
اینجا جای‌ آینه‌ها نیست‌ ، اینجا وعده‌گاه‌ِ سنگه‌ !

چه‌ شبای‌ رنگ‌ به‌ رنگی‌ !
چه‌ جماعت‌ِ یه‌ رنگی‌ !
نه‌ مُسلسلی‌ ، نه‌ جنگی‌ !
چه‌ دروغای‌ قشنگی‌ !

sana2001

نام ترانه : "کافه‌نادری‌ "

از كتاب : "تنها برای تو می نویسم، بی بی باران"

توی‌ کافه‌ نادری‌ ، کنج‌ِ همون‌ میزِ بلوط‌ ،
دوتا صندلی‌ لهستانی‌ هنوز منتظرن‌ ،
تا من‌ُ تو بشینیم‌ ، گَپ‌ بزنیم‌ مثل‌ِ قدیم‌ ،
شب‌ بشه‌ مشتریا تا آخرین‌ نفر بِرَن‌ !

ما همیشه‌ اولین‌ُ آخرین‌ بودیم‌ ، عزیز !
هم‌ تو تابستون‌ِ داغ‌ ، هم‌ توی‌ پاییزای‌ سرد !
تابلوی‌ « بسته‌ » و « بازِ » پُشت‌ِ شیشه‌ی‌ درُ ،
بعدِ رفتن‌ِ ما اون‌ کافه‌چی‌ وارونه‌ می‌کرد !

چشمک‌ِ ستاره‌ها رُ می‌شمردیم‌ ، یادته‌ ؟
واسه‌ تنهایی‌ِ شب‌ غصه‌ می‌خوردیم‌ ، یادته‌ ؟
من‌ مثه‌ سایه‌ی‌ تو ، تو واسه‌ من‌ مثل‌ِ نفس‌ ،
هردومون‌ برای‌ همدیگه‌ می‌مُردیم‌ ، یادته‌ ؟

دستامون‌ تو دست‌ِ هم‌ ، گُم‌ می‌شدیم‌ تو خواب‌ِ شهر ،
دل‌ِ دیوونه‌ی‌ من‌ هِی‌ قدمات‌ُ می‌شمرد !
کوچه‌ها رُ رَد می‌کردیم‌ تا خیابون‌ِ بزرگ‌ ،
عطرِ ناب‌ِ تو من‌ُ تا آخرِ دنیا می‌بُرد !

حالا تو نیستی‌ُ این‌ کوچه‌ صدام‌ نمی‌زنه‌ !
حالا تو نیستی‌ُ بی‌تو دیگه‌ کافه‌ ، کافه‌ نیست‌ !
دیگه‌ هیچ‌ ستاره‌یی‌ جرأت‌ِ چشمک‌ نداره‌ !
حتا جای‌ تن‌ِ تو رو تن‌ِ این‌ ملافه‌ نیست‌ !

چشمک‌ِ ستاره‌ها رُ می‌شمردیم‌ ، یادته‌ ؟
واسه‌ تنهایی‌ِ شب‌ غصه‌ می‌خوردیم‌ ، یادته‌ ؟
من‌ مثه‌ سایه‌ی‌ تو ، تو واسه‌ من‌ مثل‌ِ نفس‌ ،
هردومون‌ برای‌ همدیگه‌ می‌مُردیم‌ ، یادته‌ ؟

sana2001

نام ترانه : "صدای آبی من "

از كتاب : "تنها برای تو می نویسم، بی بی باران"

نه‌ اهل‌ِ روزگارم‌ ، نه‌ همنشین‌ِ سایه‌ !
بزن‌ به‌ سیم‌ِ آواز ، تا آخرِ گلایه‌ !
رو سرزمین‌ِ بی‌سَر ، یه‌ سروِ سربلندم‌ !
به‌ شاخ‌ و برگ‌ِ سبزِ خودم‌ دخیل‌ می‌بندم‌ !
ستون‌ِ تخت‌ِ جمشید ، بُرج‌ِ غرورِ من‌ نیست‌ !
من‌ با تو بهترینم‌ ! ثانیه‌ گورِ من‌ نیست‌ !

تو کی‌ هستی‌ که‌ خیال‌ِ داشتنت‌ ،
یه‌ دَم‌ از خاطرِ من‌ دور نمیشه‌ ؟
روبه‌روی‌ آینه‌ چشمات‌ُ نبند !
خورشید از نورِ خودش‌ کور نمیشه‌ !

ببین‌ که‌ داس‌ِ وحشت‌ ، حریف‌ِ یاس‌ِ من‌ نیست‌ !
سکوت‌ِ این‌ کرانه‌ ، خلع‌ِ لباس‌ِ من‌ نیست‌ !
ببین‌ کلیدِ سرداب‌ ، تو دست‌ِ این‌ اسیره‌ !
برگ‌ِ امان‌ نمی‌خوام‌ ، برای‌ گریه‌ دیره‌ !
برهنه‌ مثل‌ِ دریاس‌ ، صدای‌ آبی‌ِ من‌ !
هزارتا عُمرِ نوحه‌ ، عُمرِ حبابی‌ِ من‌ !

تو کی‌ هستی‌ که‌ خیال‌ِ داشتنت‌ ،
یه‌ دَم‌ از خاطرِ من‌ دور نمیشه‌ ؟
روبه‌روی‌ آینه‌ چشمات‌ُ نبند !

sana2001

نام ترانه : " بی‌بی‌ِ بی‌نام‌ِ غزل‌ "

از كتاب : "تنها برای تو می نویسم، بی بی باران"

اینجا نمون‌ که‌ موندنت‌ تیرِخلاص‌ِ این‌ صداس‌ !
اینجا نمون‌ که‌ موندنت‌ مرگ‌ِ همه‌ ترانه‌هاس‌ !
اینجا نمون‌ که‌ با تو من‌ می‌افتم‌ از بام‌ِ غزل‌ !
برو ! همیشه‌ با منی‌ ! بی‌بی‌ِ بی‌نام‌ِ غزل‌ !
نازَک‌ِ نام‌آورِ من‌ ! با تو نمی‌رسم‌ به‌ من‌ !
به‌ اون‌ من‌ِ آینه‌دار ، به‌ اون‌ من‌ِ سایه‌شکن‌ !

تو با اون‌ چشمای‌ آهو ، مثه‌ قصه‌ پُرهیاهو !
اما من‌ همیشه‌ ماتم‌ ، شاه‌ِ بازَنده‌ی‌ شطرنج‌ !
من‌ پِی‌ِ نجات‌ِ باغچه‌ ، تو به‌ فکرِ فتح‌ دنیا !
من‌ حریص‌ِ بوی‌ خاکم‌ ، تو حریص‌ِ نقشه‌ی‌ گنج‌ !

نذار فراموش‌ بکنم‌ تلخی‌ِ این‌ زمانه‌ رُ !
نذار ببازم‌ به‌ دلم‌ ، حیثیت‌ِ ترانه‌ رُ !
نذار که‌ جذبه‌ی‌ چشات‌ من‌ رُ بگیره‌ از خودم‌ !
من‌ که‌ از اولین‌ نگاه‌ ، ترانه‌سازِ تو شدم‌ !
برو ! برو که‌ بین‌ِ ما ، فاصله‌ معنا نداره‌ !
شاید که‌ رفتنت‌ من‌ُ برای‌ من‌ پَس‌ بیاره‌ !

تو با اون‌ چشمای‌ آهو ، مثه‌ قصه‌ پُرهیاهو !
اما من‌ همیشه‌ ماتم‌ ، شاه‌ِ بازَنده‌ی‌ شطرنج‌ !
من‌ پِی‌ِ نجات‌ِ باغچه‌ ، تو به‌ فکرِ فتح‌ دنیا !
من‌ حریص‌ِ بوی‌ خاکم‌ ، تو حریص‌ِ نقشه‌ی‌ گنج‌ !

[/quote]

sana2001

نام ترانه : " کلاغ‌ ‌ "

از كتاب : "تنها برای تو می نویسم، بی بی باران"

یه‌ کلاغ‌ رو نوک‌ِ دیوار داره‌ قارقار می‌کنه‌ !
با صدای‌ قارقارش‌ دِه‌ رُ خبردار می‌کنه‌ !
میگه‌ : « من‌ رنگ‌ِ شبم‌ اما شب‌ُ دوس‌ ندارم‌ ،
این‌ صدای‌ من‌ِ که‌ خورشیدُ بیدار می‌کنه‌ ! »

خروسای‌ دِه‌ِ ما عُمریه‌ بی‌صدا شدن‌ !
انگار از وحشت‌ِ لحظه‌های‌ ما جدا شدن‌ !
دل‌ِ من‌ تنگه‌ از این‌ نِق‌ زدنای‌ کاغذی‌ ،
خروسا جای‌ خدا بنده‌ی‌ کدخدا شدن‌ !

مگه‌ میشه‌ گندم‌ُ تو خاک‌ِ خشک‌ُ تشنه‌ کاشت‌ ؟
مگه‌ میشه‌ این‌ کلاغ‌ِ پَرسیاه‌ُ دوس‌ نداشت‌ ؟
آی‌ کلاغ‌ ! بخون‌ تا ما هم‌ با تو هم‌صدا بشیم‌ !
نمیشه‌ به‌ جای‌ خورشید سه‌ تا نقطه‌چین‌ گذاشت‌ !

آی‌ کلاغ‌ ! بازم‌ بخون‌ از دل‌ِ این‌ شبای‌ تار !
بخون‌ از کدخدای‌ خروس‌کش‌ِ طلایه‌دار !
هیچکسی‌ جای‌ خودش‌ نیست‌ توی‌ این‌ بازارِ شام‌ !
توبخون‌ ، جای‌ خروسا خورشیدُ بیرون‌ بیار !

میدونم‌ گذشته‌هات‌ یه‌ اَبرِ خاکستریه‌ !
می‌دونم‌ به‌ چشم‌ِ شب‌ قارقارِ تو سَرسَریه‌ !
اما خورشید که‌ بیاد چشمارُ روشن‌ میکنه‌ !
دِه‌ مال‌ِ ما میشه‌ ، این‌ کدخدای‌ آخریه‌ !

مگه‌ میشه‌ گندم‌ُ تو خاک‌ِ خشک‌ُ تشنه‌ کاشت‌ ؟
مگه‌ میشه‌ این‌ کلاغ‌ِ پَر سیاه‌ُ دوس‌ نداشت‌ ؟
آی‌ کلاغ‌ ! بخون‌ تا ما هم‌ با تو هم‌صدا بشیم‌ !
نمیشه‌ به‌ جای‌ خورشید سه‌ تا نقطه‌چین‌ گذاشت‌ !

منوی اصلي

عضويت سريع در كوچولو

تبليغات ویژه

مطالب گذشته

	صفحه اول سايت كوچولو -> اشعار -> شاعران نو پرداز	زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت رفتن به صفحه قبلي 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7
صفحه 7 از 7