業 يغما گلرويي 業

sana2001

دوستان ليست دفتر ترانه "پرنده بي پرنده" رو براي راحتي انتخاب نوبتي ترانه ها در زير براتون قرار داديم.

اميدوارم با دقت نظر و سليقه اي كه درشما سراغ دارم ، مجموعه بي نظيري رو با كمك هم ايجاد كنيم.

تذكــــــــــــر :idea:

:idea: تذكــــــــــــر

اشعاری که با علامت ( :?: ) مشخص شده ، ارسال شده

و از اشعار بدون علامت به ترتيب از ابتدا ادامه میدیم

ترانه های دفتر پرنده بی پرنده :

بابا انار نداره‌ :?:

سایه‌ی‌ ستاره‌ :?:

قصه‌ی‌ کهنه‌ دروغ‌ بود :?:

یه‌ دفه‌ بیا به‌ خوابم‌ :?:

باغ‌ وحش‌ :?:

یه‌ ترانه‌ هَس‌ تو قلبم‌ :?:

نقطه‌ چین‌ِ وحشت‌ :?:

نقاب‌ :?:

شهرِ خواب‌ :?:

با من‌ باش‌! :?:

پرنده‌ بی‌پرنده‌ :?:

چهارراه‌ :?:

آفتابی‌ :?:

چی‌ بخونم‌؟ :?:

پل‌ِ عابرِ پیاده‌ :?:

می‌دونم‌ :?:

نمایش‌ :?:

ستاره‌ :?:

جمعه‌ بازار :?:

ترانه‌ی‌ سکوت‌ :?:

کباب‌ِ چرب‌ِ پایتخت‌ :?:

رُمان‌ :?:

برای‌ عبرت‌ِ آینه‌ :?:

بادبادک‌ها :?:

خسته‌ شُدم‌! :?:

سهم‌ِ ما :?:

فاصله‌ :?:

زخم‌ یادگارِ جنگ‌ :?:

عطش‌شکن‌ :?:

سطری‌ از همین‌ ترانه‌ :?:

بیا بازی‌ رُ ببازیم‌ :?:

بانو :?:

آوازِ دزد :?:

چهارشنبه‌ کجاست‌؟ :?:

نمی‌گم‌ شبیه‌ من‌ باش‌ ! :?:

مشق‌ نانوشته‌ :?:

قصه‌ی‌ شهرِ فرنگی‌ :?:

چترِ مشترک‌ :?:

ضیافت :?:

آدم‌ برفی‌ :?:

لاله‌ زار :?:

لغت‌ نامه‌ :?:

سینما رِکس‌ :?:

خط‌ِ آفتابی‌ :?:

غریبه‌ی‌ قدیمی‌ :?:

بُرج‌ :?:

تمام‌ِ من‌ :?:

مادربزرگ‌! کجایی‌؟ :?:

غزلک‌ :?:

دخترِ کفش‌ کتونی‌ :?:

قصه‌ واسه‌ خواب‌ :?:

آجُرپَز :?:

کودکی‌ :?:

نام‌ و ننگ‌ :?:

بَدَل‌ :?:

حنجره ‌تو پنجره‌ کن‌! :?:

عروس‌بَرون‌ :?:

سُرنگ‌ِ خالی‌ :?:

آدم‌ به‌ آدم‌ می‌رسه‌ :?:

مردِ شرقی‌ :?:

سنگ‌، کاغذ، قیچی‌ :?:

گریه‌ نکن‌! :?:

جیرجیرک‌ :?:

برپا! :?:

آوازِ فراری‌ :?:

جشن‌ِ گریه‌ :?:

بی‌بی‌ِ بارونی‌ :?:

مشق‌ِ آفتابی‌ :?:

فرصت‌ :?:

قصه‌ی‌ سگ‌ با گربه‌ :?:

رقص‌ :?:

شبانه‌ :?:

اسپانیا! اسپانیا! :?:

تداوم‌ِ سرودن‌

آواز

بیا این‌ شعرُ تموم‌ کن‌

کی‌ خروس‌ می‌خونه‌؟

بی‌خیالی‌

غریق‌ِ عاشق‌ِ دریا

برای نوشتن اشعار میتونید از

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

استفاده کنید

sana2001

نام ترانه : " برپا! "

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

¸¸¸¸.•`:`•.¸¸.*.¸¸.•`:`•.¸¸¸¸

مدرسمون‌ یادم‌ میاد ، دیوارای‌ بلندی‌ داشت‌
اما من‌ُ حتا یه‌ بار توی‌ خودش‌ نگه‌ نداشت‌

دلم‌ مث‌ِ یه‌ بادبادک‌ از روی‌ دیوار می‌پرید
فراش‌ِ پیرِ مدرسه‌ به‌ گَردِ من‌ نمی‌رسید

فردا ولی‌ ناظممون‌ ، بغضم‌ُ میشکس‌ تو گلو
دستای‌ من‌ می‌موندن‌ُ ترکه‌ی‌ خیس‌ِ آلبالو

خطای‌ خون‌ مُرده‌گی‌ رُ رو کف‌ِ دستام‌ می‌کشید
صدای‌ گریه‌ی‌ من‌ُ گوشای‌ اون‌ نمی‌شنید

«برپا» بگو ای‌ من‌ِ من‌ ! برجا نشستنت‌ بسه‌
از روی‌ دیوارا بپر ! مدرسه‌ مثل‌ِ قفسه‌

حالا بزرگ‌ شدم‌ ولی‌ دیوارا باز دورِ منن‌
هنوز برای‌ هر فرار ترکه‌ به‌ دستام‌ می‌زنن‌

مدرسه‌ی‌ سکوت‌ِ من‌ زنگای‌ تفریح‌ نداره‌
زلزله‌ی‌ ترانه‌هام‌ دیواراش‌ُ بَرمی‌داره‌

با هر ترانه‌ یه‌ دفه‌ از روی‌ دیوار می‌پَرَم‌
با هر پَرِش‌ صد نفرُ اون‌ورِ دیوار می‌برم‌

با اینکه‌ رو دستای‌ من‌ خط‌ِ کبودِ ترکه‌هاس‌
خوب‌ می‌دونم‌ که‌ مدرسه‌ فردا پُر از نورُ صداس‌

«برپا» بگو ای‌ من‌ِ من‌ ! آخرِ جاده‌ روشنه‌
ترکه‌ی‌ خیس‌ِ آلبالو ، یه‌ جای‌ قصه‌ می‌شکنه‌

fereshtef

نام ترانه : " بی‌بی‌ِ بارونی‌"

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

ミ★ミミ★ミミ★ミミ★ミ

عاشقم‌ کن‌ تا بتونم‌ نبض‌ِ تقویم‌ُ بگیرم‌
عاشقم‌ کن‌ تا بتونم‌ واسه‌ زندگی‌ بمیرم‌

عاشقم‌ کن‌ تا ستاره‌ به‌ لباس‌ِ شب‌ بدوزیم‌
توی‌ شعله‌های‌ خورشید ، مثل‌ِ پروانه‌ بسوزیم‌

عاشقم‌ کن‌ ! عاشقم‌ کن‌ ! عشقه‌ که‌ چاره‌ی‌ کاره‌
پابذار رو خط‌ِ جاده‌ ، تو چشات‌ صد تا سواره‌

بی‌بی‌ِ بارونی‌ِ من‌ !
هق‌ هق‌ِ پنهونی‌ِ من‌ !

عاشقم‌ کن‌ تا ترانه‌ یه‌ نگاه‌ِ تازه‌ باشه‌
شب‌ُ روزِ شهرِ قصه‌ ، با ترانه‌ جابه‌ جا شه‌

عاشقم‌ کن‌ تا دوباره‌ بزنیم‌ به‌ سیم‌ِ آواز
دخل‌ِ این‌ شب‌ُ بیاریم‌ ، با صدای‌ هق‌ هق‌ِ ساز

بی‌بی‌ِ بارونی‌ِ من‌ !
هق‌ هق‌ِ پنهونی‌ِ من‌ !

fereshtef

نام ترانه : " مشق آفتابی"

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

آی‌ ! آقای‌ عاشق‌ِ جنگ‌ ! گُل‌ نمی‌ترسه‌ از تفنگ‌ !
بدون‌ که‌ شیشه‌ی‌ صدا ، نمی‌شکنه‌ به‌ حرف‌ِ سنگ‌

گنبدِ سرزمین‌ من‌ ، چراغ‌ِ جادو نمی‌خواد
دشت‌ِ همیشه‌ سبزِ ما هراس‌ِ آهو نمی‌خواد

شیرِ بزرگ‌ِ آسیا جا نمی‌گیره‌ تو قفس‌
اون‌ به‌ قفس‌ تن‌ نمی‌ده‌ تا اوج‌ِ آخرین‌ نفس‌

خط‌ زدن‌ِ ستاره‌ها کارِ تو بود دیوِ سیاه‌
تو خط‌ِ ظلمت‌ کشیدی‌ رو چهره‌ی‌ قشنگ‌ِ ماه‌

غصه‌ی‌ مرگ‌ِ کفتَرا تو دَفتَرا گم‌ نمی‌شه‌
حادثه‌ی‌ سرخ‌ِ سکوت‌ ، تو قلبمه‌ تا همیشه‌

شهرِ قشنگ‌ِ آرزو سِحرِ طلسم‌ِ تو نشد
قلب‌ِ نجیب‌ِ نسل‌ِ من‌ عاشق‌ِ اسم‌ِ تو نشد

نسل‌ِ ستاره‌پوش‌ِ من‌ این‌ شب‌ُ رسوا می‌کنه‌
دستای‌ ما دریچه‌ی‌ ترانه‌ رُ وا می‌کنه‌

دوباره‌ آشتی‌ می‌کنن‌ تموم‌ِ دستای‌ جدا
شیشه‌ی‌ بی‌ دووم‌ِ شب‌ می‌شکنه‌ از سنگ‌ِ صدا

اگه‌ راس‌ میگی‌ صدا رُ خط‌ بزن‌
طپش‌ِ حنجره‌ها رُ خط‌ بزن‌

راحته‌ خط‌ زدن‌ِ مشقای‌ شب‌
مشق‌ِ آفتابی‌ِ ما رُ خط‌ بزن‌

یه‌ روزی‌ مشت‌ِ تو پیش‌ِ چشم‌ِ دنیا وامی‌شه‌
دستم‌ از نوشتن‌ِ مشقای‌ شب‌ رها می‌شه‌

مشق‌ آفتابی‌ِ ما تخته‌ سیاه‌ُ می‌شکنه‌
آسمون‌ پُر از صدای‌ بال‌ِ کفترا می‌شه‌

love-kh

" نام ترانه : فرصت "

.:: از دفتر : پرنده بي پرنده ::.

♫ ๑♫ ๑♫ ๑♫ ๑♫ ๑♫ ๑♫

اگه فرصت داده بودی ، با تو رد می شدم از درد
چشمای خیس ترانه ، گریه رو دوره نمی کرد
اگه فرصت داده بودی ، می رسیدم به رسیدن
با تو عشق دیگه یی داشت ، طعم آواز رو چشیدن
اگه فرصت داده بودی ، سیب قصه مال ما بود
مونده بودم اگه قلبت با ترانه پا به پا بود

هنوزم عاشقتم نشون به اون نشون که شب
از نگاه من مث یه روز تازه روشنه
هنوزم عاشقتم نشون به اون نشون که عشق
مثل خورشید رو نوک قله ی آواز منه

اگه فرصت داده بودی ، نحسی سیزده به در بود
با تو شمع بودن من ، یه سر از ستاره سر بود
اگه فرصت داده بودی ، این حصار رو می شکستم
بین موندن و نموندن ، با ترانه پل می بستم
اگه فرصت داده بودی ، می نوشتم خنده ها رو
پر می کردم با ترانه ، جای خالی صدا رو

هنوزم عاشقتم نشون به اون نشون که شب
از نگاه من مث یه روز تازه روشنه
هنوزم عاشقتم نشون به اون نشون که عشق
مثل خورشید رو نوک قله ی آواز منه

rezaaa

۞ نام ترانه: رقص ۞

از کتاب: Ooپرنده بی پرندهoO

برقص‌ ای‌ من‌ِ غریب‌ ! در این‌ ضیافت‌ِ فریب‌
گُل‌ِ ترانه‌ را ببین‌ ، شکفته‌ بر تن‌ِ صلیب‌
برقص‌ ای‌ تمام‌ِ من‌ ! به‌ دارِ انتحارِ تن‌
از انقراض‌ِ این‌ صدا به‌ آینه‌ پُلی‌ بزن‌
برقص‌ بر سریرِ خون‌ ، بر این‌ جراحت‌ِ جنون‌
حقیقت‌ِ ستاره‌ را بگو به‌ سایه‌ی‌ ذبون‌

شب‌ دراز است‌ُ قلندرها به‌ خواب‌
خسته‌ام‌ از این‌ سؤال‌ بی‌جواب‌
پَس‌ چرا دستی‌ نمی‌آید برون‌
تا زِ روی‌ ماه‌ برگیرد نقاب‌

برقص‌ در شب‌ِ غزل‌ ، در این‌ سیاهی‌ دَغَل‌
تو ای‌ همیشه‌ شعله‌بار ، تو ای‌ چراغ‌ بی‌بَدَل‌
برقص‌ با طنین‌ِ تن‌ در ارتفاع‌ ما شدن‌
عصاره‌ی‌ ترانه‌یی‌ تو در هجوم‌ِ من‌ به‌ من‌
برقص‌ وارث‌ِ هوس‌ ، در ازدحام‌ِ این‌ قفس‌
سماع‌ِ آخرِ مرا برقص‌ تا ته‌ِ نفس‌

شب‌ دراز است‌ُ قلندرها به‌ خواب‌
خسته‌ام‌ از این‌ سوال‌ِ بی‌جواب‌
پَس‌ چرا دستی‌ نمی‌آید برون‌
تا زِ روی‌ ماه‌ برگیرد نقاب

love-kh

" نام ترانه : شبانه "

~ از دفتر : پرنده بي پرنده ~

گلوی مرغ حق بسته ، شب از تکرار شب خسته
به روی چهره ی مهتاب ، غباری تیره بنشسته

طلوع کن نغمه ی تنبور ! از عمق این سکوت کور
طلوع کن دختر خورشید ! طلوع کن ! ای سراپا نور

از این یلدای بی فردا ، طلوع کن تا غروب ما
طلوع کن ناجی فانوس ، طلوع کن فاتح دریا

طلوع کن تا در ایینه طلوعی تازه باشم من
طلوع کن تا در این پایان شروعی تازه باشم من

سکوت از کوچه ها جاری ، شب تاریک و تکراری
نه آوازی نه همرازی ، نه عیاری ، نه بیداری

نه همدردی . نه شبگردی ، نه یاری ، نه بیداری
نه نوری درشبستانی ، نه فریاد ابرمردی

طلوع کن ! دیده ی بیدار ، رهامان کن از این تکرار
طلوع کن ! این سیاهی را به گور لحظه ها بسپار

طلوع کن تا در ایینه طلوعی تازه باشم من
طلوع کن تا در این پایان شروعی تازه باشم من

rezaaa

۞ نام ترانه: اسپانيا ! اسپانيا ! ۞

Oo از کتاب :پرنده بی پرندهoO

قصه مون قصه ی دریاس ، قصه ی سیم و سر انگشت
قصه ی گریه ی گیتار ،‌قصه ی تبلور مشت

قصه ی عقاب و کرکس ،‌ قصه ی نهنگ ماهی
قصه ی شاعر مهتاب ، توی سلول سیاهی

فدریکو ! جرم تو تنها شعر گزمه ی سویل
واسه شب همین ترانه یه جنایت طویل

کسی اینجا دوس نداره که به اینه چش بدوزه
اینجا شعله شرارت ، یکه تازه ، واژه سوزه

برای یه شعر تازه دیگه فرصتی نمونده
خیلی وقته که سیاهی حکم اعدامت رو خونده

وقتی یه شهاب قرمز توی آسمون درخشید
توی قفب در سلول کلید حادثه چرخید

آخرین فصل غزل بود ، فصل گر گرفتن از نور
لحظه ی مردن دریا ، پر زدن تا قله ی دور

فدریکو ! تو شب جنگل بگو چن قدم دویدی ؟
چرا لبخند زدی وقتی چهره ی ماه رو ندیدی ؟

تو می دونستی که اون شب ماه تو آسمون نمی شه
بی تو ماه از اون حوالی رد نمی شه تا همیشه

رو به تاریکی دویدی لوله ی تفنگا غرید
قوس فواره ی خونت رو تن درختا پاشید

اسپانیا ! اسپانیا! نفس رو بی صدا بکش !
روی تموم کوچه هات یه اطلس سیا بکش !■

توصیح : این ترانه و سه ترانه ی بعدی برای فدیرکو گارسیا لورکا نوشته شده اند .
لورکا شاعر و نمایش نامه نویس مشهور اسپانیائی بود که در سال
1936 به جرم سرودن ترانه ی گزمکان اسپانیا در یک زیتون زار تیرباران شد .

fereshtef

نام ترانه : " تداوم‌ِ سرودن‌"

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

وقتی‌ اسم‌ِ یه‌ نفر یادآورِ یه‌ سرزمینه‌
همیشه‌ سایه‌ به‌ سایه‌ش‌ صد تا دشنه‌ در کمینه‌

وقتی‌ شاعر تو کتابش‌ از ستاره‌ها بخونه‌
شب‌ِ بَد دل‌ از حسودی‌ غزلاش‌ُ می‌سوزونه‌

اونا که‌ خط‌ِ ترانه‌ واسه‌شون‌ خط‌ُ نشونه‌
سینه‌ی‌ ترانه‌سازا غلاف‌ِ خنجرشونه‌

اندلس‌ با چشم‌ِ بسته‌ گم‌ شده‌ تو دره‌ی‌ خواب‌
فدریکو گارسیا مُرده‌ تو شب‌ِ بدون‌ِ مهتاب‌

فدریکو گارسیا لورکا ! شعله‌ی‌ همیشه‌ بیدار !
پیچک‌ِ حادثه‌ پیچید به‌ تن‌ِ سیمای‌ گیتار

فدریکو ! فدریکو گارسیا لورکا !
فدریکو ! فدریکو گارسیا لورکا !

بگو از کی‌ یادگرفتی‌ این‌ قرائت‌ نجیب‌ُ ؟
از کجای‌ شاخه‌ چیدی‌ میوه‌ی‌ ممنوع‌ِ سیب‌ُ ؟

بگو کی‌ از شب‌ِ جاده‌ چشمک‌ِ چراغ‌ُ دزدید ؟
معنی‌ِ خسوف‌ِ ماه‌ُ چرا هیچ‌کسی‌ نفهمید ؟

چی‌ تو گوش‌ِ ابرا گفتی‌ که‌ شب‌ از ستاره‌ پُر شد ؟
از کدام‌ مرثیه‌ خوندی‌ که‌ چشام‌ دوباره‌ پیر شد ؟

پیشکش‌ِ کدوم‌ نفس‌ بود این‌ تداوم‌ِ سرودن‌ ؟
مُردن‌ اما تا همیشه‌ تو ترانه‌ زنده‌ بودن‌

فدریکو گارسیا لورکا ! اسم‌ِ تو یه‌ چلچراغه‌
هر یه‌ برگ‌ِ سبزِ زیتون‌ با تو قدِ صدتا باغه‌

فدریکو ! فدریکو گارسیا لورکا !
فدریکو ! فدریکو ! گارسیا لورکا !

love-kh

ミ✿ نام ترانه : آواز ✿ミ

(از دفتر : پرنده بي پرنده)

یه گور تازه پر شده پای درخت زیتونه
یکی داره از زیر خاک دوباره آواز می خونه :
ماه بلند آسمون ! به من بگو خونه ت کجاست ؟
قصر قشنگ مرمرت کدوم ور ستاره هاست ؟
ماه بلند آسمون ! کجا می ری وقت سحر ؟
دستای سردم رو بگیر ! من رو به آسمون ببر !
ماه بلند آسمون ! فردا کی گازت می زنه ؟
که از هلال نازکت قلب پلنگا می شکنه ؟

شبا از دوری تو پلنگا نعره می زنن
با صدای نعره شون شیشه ی شب رو می شکنن
اما این کار توئه پلنگا تقصیر ندارن
دلشون پیش تو بند عاشقن مثل منن

فدریکو ! چشمات رو نبند ! جنگل رو منتظر نذار
ماه قشنگ قصه رو از دل چاه بیرون بیار
کوچه های اسپانیا صدای پام رو کم دارن
بچه ها بی شعرای من تو کوچه پا نمی ذارن
بخ زده روی پنج عصر عقربه ی ساعت من
ای من من معجزه کن ! جامه ی ابریت رو بکن
ماه بلند آسمون ! جون بگیر از صدای من !
خنجرک هلالت رو به قلب تاریکی بزن !

شبا از دوری تو پل به ترانه می زنم
مردم اما هنوزم زنده ترین صدا منم
وقتی باد از وسط برگای زیتون بوزه
من با زنگ زنجره سکوت شب رو می شکنم

emma55p

نام ترانه :"بیا این‌ شعر تموم‌ کن"
از کتاب:"پرنده بی پرنده"‌

بی‌ بهانه‌ گریه‌ کردن‌ پا به‌ پای‌ سیم‌ِ گیتار
گم‌ شدن‌ تو دشت‌ِ رؤیا ، چشم‌ِ بازُ دل‌ بیدار
پُشت‌ِ پا زدن‌ به‌ تقویم‌ ، نو شدن‌ تو نورِ مهتاب‌
ساختن‌ هزار تا خورشید از یه‌ دونه‌ کرم‌ شبتاب‌
فتح‌ِ قله‌های‌ آواز ، با یه‌ سطرِ یه‌ ترانه‌
خندیدن‌ به‌ وسعت‌ِ عشق‌ ، یه‌ عروج‌ِ عاشقانه‌
رَد شدن‌ از تن‌ِ دیوار ، مثل‌ نور از تن‌ِ شیشه‌
تویی‌ اون‌ خط‌ِ طلایی‌ ، از گذشته‌ تا همیشه‌

گارسیا لورکا ! کجایی‌ ؟ بیا این‌ شعرُ تموم‌ کن‌
بیا دروازه‌ی‌ خواب‌ُ با یه‌ واژه‌ مُهرُ موم‌ کن‌
با تو شب‌ یه‌ روزِ تازه‌س‌ ! مشتعل‌ترین‌ ستاره‌ !
بعدِ تو الهه‌ی‌ عشق‌ شعرِ تازه‌ کم‌ نداره‌

مترادف‌ِ طلوعی‌ برای‌ خورشیدِ پنهون‌
مثل‌ یه‌ سماع‌ِ سُرخی‌ تو شب‌ِ عروسی‌ِ خون‌
واسه‌ آوازِ رهایی‌ تو مث‌ِ نفس‌ می‌مونی‌
شعرای‌ سبزت‌ُ حتا با لب‌ِ بسته‌ می‌خونی‌
آخرین‌ تیرِ تفنگی‌ برای‌ سربازِ خسته‌
که‌ هزار تا توپ‌ِ سنگی‌ همه‌ی‌ راهاش‌ُ بسته‌
واسه‌ بچه‌های‌ بیدار قهرمان‌ِ قصه‌هایی‌
افتخارِ یه‌ دیاری‌ ، پرچم‌ِ اسپانیایی‌

گارسیا لورکا ! کجایی‌ ؟ بیا این‌ شعرُ تموم‌ کن‌
بیا دروازه‌ی‌ خواب‌ُ با یه‌ واژه‌ مُهرُ موم‌ کن‌
با تو شب‌ یه‌ روزِ تازه‌س‌ ! مشتعل‌ترین‌ ستاره‌ !
بعدِ تو الهه‌ی‌ عشق‌ ، شعرِ تازه‌ کم‌ نداره‌

fereshtef

نام ترانه : " کی‌ خروس‌ می‌خونه‌؟"

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

ستاره‌ ! پلکات‌ُ واکن‌ ! دارم‌ از نفس‌ میفتم‌ !
عُمری‌ِ تو این‌ سیاهی‌ از سپیده‌ قصه‌ گفتم‌

ستاره‌ ! پلکات‌ُ واکن‌ ! گم‌ شدم‌ تو این‌ سیاهی‌
ببین‌ اسمت‌ُ نوشتم‌ ، روی‌ این‌ کاغذِ کاهی‌

ستاره‌ ! نذار ترانه‌ سرپناه‌ِ گریه‌ باشه‌
کاری‌ کن‌ که‌ این‌ سیاهی‌ از شب‌ِ قصه‌ جداشه‌

بی‌ تو سقفم‌ بی‌ستونش‌ ، یه‌ عقاب‌ بی‌آسمونش‌
مثل‌ جاده‌ بی‌مسافر ، مثل‌ آرش‌ بی‌کمونش‌

ستاره‌ ! پلکات‌ُ واکن‌ ! این‌ ترانه‌ چِش‌ براته‌
به‌ خدا هزار تا خورشید توی‌ سوسوی‌ چشاته‌

ستاره‌ ! عمری‌ِ چشمام‌ واسه‌ تو به‌ آسمونه‌
ای‌ همیشگی‌ترین‌ نور ! بگو کی‌ خروس‌ می‌خونه‌ ؟

ستاره‌ ! نفس‌ ندارم‌ باقی‌ ترانه‌ با تو !
دردِ تازیانه‌ با من‌ ، بغض‌ِ عاشقانه‌ با تو !

بی‌ تو سقفم‌ بی‌ستونش‌ ، یه‌ عقاب‌ بی‌آسمونش‌
مثل‌ جاده‌ بی‌مسافر ، مثل‌ آرش‌ بی‌کمونش‌

love-kh

نام ترانه : بي خيالي "

از دفتر : " پرنده بي پرنده "

ای جماعت ! به سلامت !‌من دیگه حرفی ندارم
شماها رو تک و تنها توی قصه جا می ذارم

من با من می رم از اینجا من و من خیلی زیادیم
حیف این همه ترانه که به باد گریه دادیم

من می رم اون ور قصه ی سقفی از غزل بسازم
سوار رخش ترانه تا ته جاده بتازم

شاید اونجا یکی باشه که بفهمه این صدا رو
تو گوشش پنبه نباشه ،‌ بشنوه ترانه ها رو

ای جماعت ! به سلامت ! من دیگه بر نمی گردم
یادتون باشه که هرگز سکوت رو دوره نکردم

ای جماعت ! به سلامت ! خوش باشین تو بی خیالی
یه روز از همین ترانه می شکفن گلای قالی

تنها من تو این کویر آبادم
تنها من حنجره ی فریادم

شما تو بند نفس محبوسین
من تو زندان تنم آزادم

love-kh

•` نام ترانه : غریق عاشق دریا `•

(( از دفتر : پرنده بي پرنده))

خداحافظ ! خداحافظ ! سلام خوب دیروزم
بدون من تا ته دنیا به آتیش تو می سوزم
خداحافظ ! خداحافظ ! همیشه همدم و همراه
دلیل بغض بی وقفه ، دلیل هق هق گهگاه
خداحافظ ! خداحافظ ! عزیز خسته از تکرار
نگو تقدیر ما این بود ،‌ محاله بعد از این دیدار

خداحافظ ! خداحافظ ! سیه پوش سراپا نور
شروع ناب هر شعری ، تو ای نزدیک دورادور
خداحافظ غزلساز طناب و شاخه و رؤیا
صدای ناب روییدن ، غریق عاشق دریا
خداحافظ!خداحافظ! گل اردی بهشت من
پر از نام زلال توست ،‌ کتاب سرنوشت من

ای گل باران نویس این کویر بی بهار
ای چراغ روشن شب گریه های انتظار
آخرین برگ تمام قصه های ناتمام
ای غزال پر غرور دشت سبز بی حصار

خداحافظ ! خداحافظ ! دلیل تازه بودن ها
خداحافظ ! خداحافظ ! تمنای سرودن ها
خداحافظ ! خداحافظ ! سفر خوش ! راه رؤیا باز
پس از تو قحطی لبخند ، پس از تو حسرت پرواز

sana2001

دوستان و کوچولوهای عزیز با کمک و همکاری شما خوبان دفتر ترانه ی " پرنده بی پرنده " به پایان رسید

از این پس با دومین دفتر ترانه ی این شاعر " تنها برای تو می نویسم، بی بی باران " ادامه خواهیم داد

امیدوارم همچنان مارا یاری کنید

موفق و پیروز باشید عزیزان