業 يغما گلرويي 業

love-kh

دوستان ليست دفتر ترانه "پرنده بي پرنده" رو براي راحتي انتخاب نوبتي ترانه ها در زير براتون قرار داديم.

اميدوارم با دقت نظر و سليقه اي كه درشما سراغ دارم ، مجموعه بي نظيري رو با كمك هم ايجاد كنيم.

تذكــــــــــــر :idea:

:idea: تذكــــــــــــر

اشعاری که با علامت (+) مشخص شده ، ارسال شده

و از اشعار بدون علامت به ترتيب از ابتدا ادامه میدیم

ترانه های دفتر پرنده بی پرنده :

بابا انار نداره‌ +

سایه‌ی‌ ستاره‌ +

قصه‌ی‌ کهنه‌ دروغ‌ بود +

یه‌ دفه‌ بیا به‌ خوابم‌ +

باغ‌ وحش‌ +

یه‌ ترانه‌ هَس‌ تو قلبم‌ +

نقطه‌ چین‌ِ وحشت‌ +

نقاب‌ +

شهرِ خواب‌ +

با من‌ باش‌! +

پرنده‌ بی‌پرنده‌ +

چهارراه‌ +

آفتابی‌ +

چی‌ بخونم‌؟ +

پل‌ِ عابرِ پیاده‌ +

می‌دونم‌ +

نمایش‌ +

ستاره‌ +

جمعه‌ بازار +

ترانه‌ی‌ سکوت‌ +

کباب‌ِ چرب‌ِ پایتخت‌ +

رُمان‌ +

برای‌ عبرت‌ِ آینه‌ +

بادبادک‌ها +

خسته‌ شُدم‌! +

سهم‌ِ ما +

فاصله‌ +

زخم‌ یادگارِ جنگ‌ +

عطش‌شکن‌ +

سطری‌ از همین‌ ترانه‌ +

بیا بازی‌ رُ ببازیم‌ +

بانو +

آوازِ دزد +

چهارشنبه‌ کجاست‌؟ +

نمی‌گم‌ شبیه‌ من‌ باش‌ ! +

مشق‌ نانوشته‌ +

قصه‌ی‌ شهرِ فرنگی‌ +

چترِ مشترک‌ +

ضیافت +

آدم‌ برفی‌ +

لاله‌ زار +

لغت‌ نامه‌ +

سینما رِکس‌ +

خط‌ِ آفتابی‌ +

غریبه‌ی‌ قدیمی‌ +

بُرج‌ +

تمام‌ِ من‌ +

مادربزرگ‌! کجایی‌؟ +

غزلک‌ +

دخترِ کفش‌ کتونی‌ +

قصه‌ واسه‌ خواب‌ +

آجُرپَز +

کودکی‌ +

نام‌ و ننگ‌ +

بَدَل‌ +

حنجره ‌تو پنجره‌ کن‌! +

عروس‌بَرون‌ +

سُرنگ‌ِ خالی‌ +

آدم‌ به‌ آدم‌ می‌رسه‌ +

مردِ شرقی‌ +

سنگ‌، کاغذ، قیچی‌ +

گریه‌ نکن‌! +

جیرجیرک‌ +

برپا!

آوازِ فراری‌ +

جشن‌ِ گریه‌ +

بی‌بی‌ِ بارونی‌

مشق‌ِ آفتابی‌

فرصت‌

قصه‌ی‌ سگ‌ با گربه‌ +

رقص‌

شبانه‌

اسپانیا! اسپانیا!

تداوم‌ِ سرودن‌

آواز

بیا این‌ شعرُ تموم‌ کن‌

کی‌ خروس‌ می‌خونه‌؟

بی‌خیالی‌

غریق‌ِ عاشق‌ِ دریا

برای نوشتن اشعار میتونید از

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

استفاده کنید

love-kh

نام ترانه : " قصه ي شهر فرنگي "

از دفتر : " پرنده بي پرنده "

♫ ๑♫ ๑♫ ๑♫ ๑♫ ๑♫

گفتم از شهر فرنگی دو سه خطی بنویس
بگو اون جا مث شهر قصه ها هس یا که نیس
بعد چند هفته تو یک نامه فرستادی و من
تا ته قصه رو خوندم از همون کاغذ خیس

قصه ی شهر فرنگی یه دروغ بود ، مگه نه ؟
اونورا بازار نامردی شلوغ بود ، مگه نه ؟
چلچراغی که ازش قصه می گفتن همه جا
یه چراغ نیمه جون بی فروغ بود ، مگه نه ؟

ای سفر کرده ی عاشق ! نفس آوازم !
من ترانه هام رو با نام تو می آغازم
اگه تو شهر فرنگ قصه تنها موندی
من از اینجا با صدام واسه ت یه پل می سازم

پا بذار رو پل آواز ،‌بیا تا دل دل من
قرق غربت بشکن ! ای دلیل ما شدن !
چک چک بارون اشکام رو شیروونی شعر
می گه : ای آ’نه دار ! زنگ ترانه رو بزن

نگو مرغ عشق تو سرما عاشق قفس نبود
نگو تو سینه واسه یه واژه هم نفس نبود
با همین ترانه برگرد ! نگو تو شهر فرنگ
واسه برگشتن و موندن یه ترانه بس نبود

ای سفرکرده ی عاشق ! نفس آوازم!
من ترانه هام رو با نام تو می آغازم
اگه تو شهر فرنگ قصه تنها موندی
من از اینجا با صدام واسه ت یه پل می سازم

love-kh

نام ترانه " ضيافت "

از دفتر " پرنده بي پرنده‌"

من خودمم نه خاطره ،‌منظره ام نه پنجره
من یه هوای تازه ام ، نه انعکاس حنجره
می خوام سکوت کوچه رو ترانه بارون بکنم
دل ها رو به ضیافت ترانه مهمون بکنم
می خوام بگم که این صدا هر چی که هس مال منه
شیشه ی رخوت شب و سنگ ترانه می شکنه
خونه ی من همین وراس ، پیش شما پیاده ها !
هرکجا که چشم عاشقی مونده بهخط جاده ها

وقتی که قلب عاشقا به سیم آخر می زنه
کبوتر صدای من به آسمون پر می زنه
آسمونم مثل یه عکس جا نمی گیره توی قاب
وقتی که بارون بزنه تموم می شه عمر حباب

سقف ترانه سنگینه من ولی جنس شیشه ام
دل رو به غربت نزدم ، تیشه نخورده ریشه ام
هموطن این وطنم ، همدل دلبستگیاش
همدم دلواپس و همنفس خستگیاش
تنها دلیل بودنم خوندن این ترانه هاس
زخم هزار تا خاطره تو دل عاشقانه هاس
باده ی این ترانه ها تا به ابد نوش شما
خونه ی امن این صدا همیشه آغوش شما

وقتی که قلب عاشقا به سیم آخر می زنه
کبوتر صدای من به آسمون پر می زنه
آسمونم مثل یه عکس جا نمی گیره توی قاب
وقتی که بارون بزنه تموم می شه عمر حباب

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

fereshtef

نام ترانه : "آدم‌ برفی‌"

از دفتر " پرنده بي پرنده‌"

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

برف‌ِ سنگین‌ِ زمستون‌ همه‌ چی‌ رُ کرده‌ پنهون‌
آدمای‌ شهرِ برفی‌ خوابیدن‌ تو خونه‌هاشون‌

آدمک‌ برفی‌ِ خسته‌ روی‌ برف‌ُ یخ‌ نشسته‌
چشماش‌ُ به‌ انتهای‌ شب‌ِ بی‌ستاره‌ بسته‌

دگمه‌ی‌ لباسش‌ از سنگ‌ ، دلش‌ از خواب‌ِ زمین‌ تنگ‌
کلاهش‌ یه‌ سطل‌ِ خالی‌ ، رو لباش‌ خنده‌ی‌ کمرنگ‌

دورِ گردنش‌ یه‌ شاله‌ ، چشماش‌ از جنس‌ِ ذغاله‌
اون‌ می‌خواد راه‌ بره‌ اما می‌دونه‌ که‌ این‌ محاله‌

تنها همین‌ آدمک‌ از خواب‌ِ زمین‌ با خبره‌
یخ‌ زده‌ اما هنوزم‌ از من‌ُ ما زنده‌تره‌

آدمک‌ دلش‌ شکسته‌ ، از نشستن‌ شده‌ خسته‌
برای‌ رفتن‌ از اینجا برف‌ و یخ‌ راهش‌ُ بسته‌

تن‌ اون‌ تو یخ‌ اسیره‌ ، دوس‌ داره‌ که‌ پَر بگیره‌
حاضره‌ برای‌ فتح‌ِ «یک‌ قدم‌» حتا بمیره‌

تیله‌های‌ داغ‌ِ اشکش‌ روی‌ گونه‌هاش‌ نشستن‌
پیچیده‌ تو گوش‌ِ کوچه‌ صدای‌ تُردِ شکستن‌

هق‌ هق‌ِ گریه‌ی‌ تلخش‌ توی‌ شب‌ بلنده‌ اما
بَسکه‌ یخ‌ بسته‌ دلامون‌ صداش‌ُ نمی‌شنویم‌ ما

تنها همین‌ آدمک‌ از خواب‌ِ زمین‌ باخبره‌
یخ‌ زده‌ اما هنوزم‌ از من‌ُ ما زنده‌تره‌

فردا بچه‌های‌ کوچه‌ دیدن‌ اون‌ رفته‌ از اینجا
اما انگار جای‌ پاهاش‌ روی‌ برف‌ نمونده‌ برجا

روی‌ برفا باقی‌ مونده‌ ، اثرِ یه‌ جای‌ خالی‌
یه‌ دونه‌ سطل‌ شکسته‌ ، با دوتا چشم‌ِ ذغالی‌...

fereshtef

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

نام ترانه : " لاله زار "

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

از دفتر " پرنده بي پرنده ‌"

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

از لاله‌زار که‌ می‌گذرم‌ ، بغض‌ِ ترانه‌ می‌شکنه‌
تو عمق‌ِ سینه‌م‌ یه‌ نفر باز زیرِ آواز می‌زنه‌

از لاله‌زار که‌ می‌گذرم‌ ، می‌شم‌ یه‌ بچه‌ی‌ بَلا
عاشق‌ِ فیلم‌ِ جُفتی‌ُ عاشق‌ِ سیبای‌ طلا

از لاله‌زار که‌ می‌گذرم‌ اَلَک‌ دولَک‌ یادم‌ میاد
«محمود سیاه‌» نمایش‌ِ «مردِ کلَک‌» یادم‌ میاد

قصه‌ی‌ اون‌ یکه‌بزن‌ تو فیلمای‌ سیاه‌ سفید
قصه‌ی‌ اون‌ کبوتری‌ که‌ از رو بوم‌ِ ما پرید

لاله‌زار ! کاش‌ می‌تونستیم‌ ، همیشه‌ بچه‌ بمونیم‌
عموزنجیرباف‌ُ بازم‌ توی‌ کوچه‌هات‌ بخونیم‌

لیموناد شیشه‌یی‌ دوزار ، لواشک‌ برگی‌ یه‌ شاهی‌
«بابا نون‌ نداد» نوشتن‌ توی‌ دفترای‌ کاهی‌

دوباره‌ هَف‌ ساله‌ می‌شم‌ از لاله‌زار که‌ می‌گذرم‌
خاطره‌های‌ خط‌خطی‌ رژه‌ می‌رَن‌ توی‌ سَرَم‌

وقت‌ِ فَلَک‌ کردن‌ِ عشق‌ ، زار زَدَنای‌ اَلَکی‌
مزه‌ی‌ آبنبات‌ کشی‌ ، طعم‌ِ آدامس‌ بادکنکی‌

بازی‌ لِی‌لِی‌ُ سه‌ قاپ‌ ، بازی‌ گرگم‌ به‌ هوا
اَلاّکلنگ‌ سوار شدن‌ ، چرخ‌ُ فلک‌ تو کوچه‌ها

دشنة‌ لوطی‌ِ محل‌ که‌ زنگ‌ زده‌ توی‌ غلاف‌
چرخ‌ِ کبوترای‌ جَلد تو آسمون‌ِ پاک‌ُ صاف‌

لاله‌ زار ! کاش‌ می‌تونستیم‌ ، همیشه‌ بچه‌ بمونیم‌
عمو زنجیرباف‌ُ بازم‌ توی‌ کوچه‌هات‌ بخونیم‌

لیموناد شیشه‌یی‌ دوزار ، لواشک‌ برگی‌ یه‌ شاهی‌
«بابا نون‌ نداد» نوشتن‌ توی‌ دفترای‌ کاهی‌

sana2001

نام ترانه : "خط‌ِ آفتابی‌"

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

خورشید ! از اونورِ ابرا یه‌ طلوع‌ِ تازه‌تر کن‌ !
از شکوه‌ِ دلسپردن‌ آدما رُ با خبر کن‌
بی‌ تو هر ثانیه‌ی‌ شب‌ خنجرم‌ می‌زنه‌ از پُشت‌
برای‌ دیدن‌ فردا چَن‌ تا امروزُ باید کشت‌
زیرِ این‌ گنبدِ نامرد بی‌تو موندن‌ یه‌ تقاصه‌
خیلی‌ وقته‌ که‌ شقیقه‌م‌ تشنه‌ی‌ تیرِ خلاصه‌

خورشید خانم‌ سرپاپتی‌ ! اونورِ ابرا راحتی‌
نه‌ دل‌ دل‌ِ دقیقه‌یی‌ ، نه‌ دَنگ‌ُ دنگ‌ِ ساعتی‌
خورشید خانم‌ سرپاپتی‌ یه‌ برق‌ِ بی‌نهایتی‌
بلای‌ جون‌ِ سایه‌ وُ آخرِ کارِ ظلمتی‌

نگو تا طلوع‌ رؤیا صدتا کفش‌ِ کهنه‌ راهه‌
نگو اون‌ پلنگ‌ِ خسته‌ عاشق‌ِ غیبت‌ِ ماهه‌
نگو گُل‌ دادن‌ِ چشمات‌ خبرِ چهل‌ کلاغه‌
نگو سرسرای‌ آواز تا همیشه‌ بی‌چراغه‌
نگا کن‌ ! قفل‌ِ سکوتم‌ چش‌ براهه‌ یه‌ کلیده‌
دست‌ِ من‌ رو بوم‌ِ ابری‌ خط‌ِ آفتابی‌ کشیده‌

خورشید خانم‌ سرپاپتی‌ اونورِ ابرا راحتی‌
نه‌ دل‌ دل‌ِ دقیقه‌یی‌ ، نه‌ دَنگ‌ُ دَنگ‌ِ ساعتی‌
خورشید خانم‌ سرپاپتی‌ ! یه‌ برق‌ِ بی‌نهایتی‌
بَلای‌ جون‌ِ سایه‌ وُ آخرِ کارِ ظلمتی‌‌

fereshtef

نام ترانه : " بُرج‌ "

از دفتر : " پرنده بي پرنده "

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

دارن‌ یه‌ بُرجی‌ می‌سازن‌ با ده‌ هزار تا پنجره‌
می‌گن‌ که‌ قدِ برجشون‌ از آسمون‌ بُلن‌تره‌

برای‌ ساختنش‌ چهار هزار درخت‌ُ سر زدن‌
پرنده‌های‌ بی‌درخت‌ از این‌ حوالی‌ پَرزدن‌

می‌گن‌ که‌ این‌ برج‌ِ بلند باعث‌ِ افتخار ماس‌
حیف‌ که‌ ترانه‌ی‌ غرور تو شهرِ قصه‌ بی‌صداس‌

باعث‌ِ افتخار تویی‌ دخترِ توی‌ کارخونه‌
که‌ چرخ‌ِ زنده‌موندن‌ُ دستای‌ تو می‌چرخونه‌

باعث‌ِ افتخار تویی‌ سپورِ پیرِ ژنده‌پوش‌
نه‌ این‌ ستون‌ِ سنگی‌ِ لال‌ِ بدون‌ِ چشم‌ُ گوش‌

ستون‌ِ آسمون‌ خراش‌ ! سایه‌ت‌ُ ننداز رو سَرَم‌
تو شب‌ِ بی‌ ستاره‌ هم‌ ، من‌ از تو آفتابی‌تَرَم‌

یه‌ روز میاد که‌ آدما تو رُ به‌ هم‌ نشون‌ بِدَن‌
به‌ ارتفاعت‌ لقب‌ِ «پایه‌ی‌ آسمون‌» بِدَن‌

اما خودت‌ خوب‌ می‌دونی‌ پایه‌ نداره‌ آسمون‌
اون‌ که‌ زمینی‌ نمی‌شه‌ با حرف‌ِ پوچ‌ِ این‌ُ اون‌

پَس‌ مث‌ِ طبل‌ صدا نکن‌ ! نگو بُلن‌ترین‌ منم‌ !
من‌ واسه‌ رسوا کردنت‌ مرثیه‌ خون‌ِ جنگلم‌

درختای‌ مُرده‌ هنوز ، خواب‌ِ پرنده‌ می‌بینن‌
پرنده‌های‌ بی‌ درخت‌ رو سیمای‌ برق‌ می‌شینن‌

به‌ قدُ قامتت‌ نناز ! آهای‌ ! بلندِ بی‌خبر !
همیشه‌ برق‌ِ افتخار ، سر می‌زنه‌ از یه‌ چَپَر

ستون‌ِ آسمون‌ خراش‌ ! سایه‌ت‌ُ ننداز رو سَرَم‌
تو شب‌ِ بی‌ ستاره‌ هم‌ ، من‌ از تو آفتابی‌تَرَم‌

love-kh

نام ترانه "غزلك "

از دفتر " پرنده بي پرنده "

پشت پلکام عکست رو نقاشی کردم ، غزلک !
تو رو می بینم تا وقتی چش می بندم ، غزلک !
یه پیامه این تبسم که رو لب های منه
خیلی وقته که به گریه هام می خندم ، غزلک !

غزلک چن تا غزل مونده تا اون لحظه ی ناب ؟
پس کی عکس یادگاری زنده می شه توی قاب ؟
نگا کن! واژه به واژه با منی مث نفس
مثل یه گل قدیمی لای برگای کتاب

مثل یه دره عمیقی ، مثل یه منظره پاک
مثال یه خوشه سر شاخه ی خشکیده ی تک
گریه ی اول بچه وقت دنیا اومدن
آخرین رقص یه برگ وقتی میفته روی خاک

با تو من زنده ترین ترانه سازم ، غزلک !
با تو از هق هق واژه بی نیازم ، غزلک !
قافیه باختن من پیشکش یک نگاه تو
یه اشاره کن تا جونم رو ببازم ، غزلک !

غزلک ! بی تو صدام چنگی به دل نمی زنه
آخه عطر تن تو نبض نفس های منه
تو با من همضربانی تو تموم لحظه ها
بی تو بغضم مث یه گلدون کهنه می شکنه

love-kh

:`•قصه واسه خواب •`:

_-* از دفتر " پرنده بي پرنده *-_

وقتی هستی همه دردام رو فراموش می کنم
جای فانوس با یه فوت خورشید رو خاموش می کنم
وقتی نیستی تک و تنها می شینم رو به خودم
به صدای هق هقم تو اینه گوش می کنم

تو کدوم حنجره موندی ای ترانه ی نجیب ؟
از کدوم قله رسیدی ؟ آشنایی یا غریب ؟
مثل بغضی واسه گریه ، مثل قصه واسه خواب
مثل حوا ، واسه آدم جرأت چیدن سیب

از شکستن تا سرودن همیشه یه گریه راهه
قصه ی سکوت رو فریاد قصه ی چاله و چاهه
رد شو از پل سکوتم تا ضیافت ترانه
دوباره پلنگ قلبم فکر دزدیدن ماهه

با تو رد می شم از آواز غزلسوز سراب
با تو من جون می گیرم توی ترانه های ناب
بگو تو کدوم ترانه می رسی به داد من ؟
ای همیشه ناسروده ! ای همیشه بی جواب !

بگو با کدام غزل طلسم کهنه می شکنه ؟
رمز برگشتن تو کجای قصه ی منه ؟
از کدوم پنحره می شه چش به راه تو نشست ،
وقتی که فاصله اندازه ی تن با پیرهنه ؟

از شکستن تا سرودن همیشه یه گریه راهه
قصه ی سکوت رو فریاد قصه ی چاله و چاهه
رد شو از پل سکوتم تا ضیافت ترانه
دوباره پلنگ قلبم فکر دزدیدن ماهه

love-kh

۞ نام ترانه :بدل ۞

"*از دفتر : پرنده بي پرنده *"

واژه ی بکره ی عشق ! با سکوتم آشنا باش
شونه ی پاک ترانه ! تکیه گاه گریه ها باش
واسه سوزوندن سایه چوب کبریت غزل کو ؟
پشتمون به خاک حیله س ، واسه این فن یه بدل کو ؟
دیدی تو زورخونه هامون زورا بیخودی هدر شد ؟
دیدی از خون سیاوش برگای شاهنامه تر شد ؟
قاب قصه ها ی کهنه ، لونه ی سی تا کلاغ بود
همیشه تو شهر خورشید قحطی نور و چراغ بود

بگو قصه گوی خسته ! قلمت رو چن فروختی ؟
چن تا پولک دروغی به قبای قصه دوختی ؟
بگو افسانه نوشتن قیمت چن تا شتر بود ؟
از هجوم چن تا سکه خورجینت همیشه پر بود ؟

توی زورخونه هنوزم یکی شاهنامه می خونه
هنوزم صدای مرشد می پیچه تو قهوه خونه
هنوزم رستم دستان واسه شون یه قهرمانه
جای رخش مثل همیشه خالیه توی ترانه
قهرمان قصه رخشه که همیشه زین به پشته
نه کسی که توی میدون با کلک دیوا رو کشته
قهرمان تو سایه مونده ،‌کسی قصه ش رو نخونده
پر پروانه ی عشق رو حسرت شعله سوزونده

بگو قصه گوی خسته ! قلمت رو چن فروختی ؟
چن تا پولک دروغی به قبای قصه دوختی ؟
بگو افسانه نوشتن قیمت چن تا شتر بود ؟
از هجوم چن تا سکه خورجینت همیشه پر بود ؟

fereshtef

ミ★ミ نام ترانه : حنجره‌تو پنجره‌ کن‌! ミ★ミ

ミ★ミ از دفتر : پرنده بي پرنده ミ★ミ

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

پیله‌ شکسته‌ اما شب‌پره‌ توی‌ خوابه‌
تو گفتگوی‌ دریا عطسه‌ی‌ اضطرابه‌

صبر اومده‌ ترانه‌ ! نزن‌ رو دست‌ِ آواز
زخمت‌ُ از حریم‌ِ سینه‌ی‌ من‌ بیاغاز

تو آسمون‌ِ قصه‌ اون‌ پُل‌ِ رنگ‌ به‌ رنگ‌ نیست‌
چشمک‌ِ این‌ ستاره‌ به‌ چشم‌ِ شب‌ قشنگ‌ نیست‌

هر جای‌ این‌ ترانه‌یی‌ حنجره‌ت‌ُ پنجره‌ کن‌
تو این‌ سکوت‌ِ بی‌ حیا شب‌ُ پُر از زنجره‌ کن‌

نبض‌ِ ستاره‌ مُرده‌ ما دیگه‌ سردِ سردیم‌
تو خاطرات‌ کهنه‌ دنبال‌ِ «من‌» می‌گردیم‌

دریچه‌های‌ آواز رو به‌ ترانه‌ بسته‌س‌
آینه‌ی‌ دلامون‌ یه‌ آینه‌ی‌ شکسته‌س‌

اما طنین‌ِ رؤیا هنوز ترانه‌سازه‌
هنوز تو این‌ سیاهی‌ چَن‌ تا دریچه‌ بازه‌

هر جای‌ این‌ ترانه‌یی‌ حنجره‌ت‌ُ پنجره‌ کن‌
تو این‌ سکوت‌ِ بی‌ حیا ، شب‌ُ پُر از زنجره‌ کن‌

love-kh

¸.*`نام ترانه :عروس برون `*.¸

• از دفتر : پرنده بي پرنده •

انگاری تو کوچه تون عروس برونه ، عسلک !
چشمای خیس منم مهمونتونه ، عسلک !
یه دم این پنجره رو رو به ترانه وا کنین
تا صدام تنها واسه شما بخونه ، عسلک !

عسلک ! قاصدکم نشونیتون رو بلد !
پهلوون قلم رو چشم شما زمین زد !
این دل رو رد نکنین !خوب می دونم پیش شما
توی درس عاشقی بزرگ ترانه هام رد !

شب پیش نگاهتون مهتابش رو کم میاره
خیابون چشمتون کوچه ی دررو نداره

عمری واسه شما چله نشستم ، عسلک !
تا حالا شاخ هزار دیو رو شکستم ، عسلک !
غیر از اون ستاره یی که توی چشمای شماس
دلم رو به هیچ ستاره یی نبستم ، عسلک !

عسلک ! به یک نگاه این دل رو مهمون بکنین !
غصه رو از این دل شکسته بیرون بکنین !
بگین از من تا شما چن تا ستاره فاصله س؟
دیوار فاصله رو یه جوری داغون بکنین ؟

شب پیش نگاهتون مهتابش رو کم میاره
خیابون چشمتون کوچه ی دررو نداره

love-kh

"‌ نام ترانه : آدم به آدم می رسه "

"از دفتر : پرنده بي پرنده‌"

✿۞ ✿۞✿۞ ✿۞ ✿۞ ✿۞

مرغک پر شکسته ام ، قوت بال من تویی
شهر به شب نشسته ام ، ماه هلال من تویی
تشنه و بی ترانه ام تو هرم دلسپردگی
چشمه ی آب روشن پاک و زلال من تویی
یه سال پیر و کهنه ام با هفته های بی تپش
لحظه ی آسمونی تحویل سال من تویی

می دونم چشمای تو یه روز به دادم می رسه
کوه به کوه نمی رسه ،‌آدم به آدم می رسه

قصه ی سرنوشت من زانوهام رو خم می کنه
نقطه ی پاک روشن فنجون فال من تویی
یه آدم برفی مغروور به یخ نشسته ام
ذغال چشم ،‌سطل کلاه ، دسکش و شال من تویی
ترانه های تازه م رو برای تو زوج می زنم
اما به تو نمی رسن ،‌شعر محال من تویی

می دونم چشمای تو یه روز به دادم می رسه
کوه به کوه نمی رسه ، آدم به آدم می رسه

fereshtef

ミ★ミ نام ترانه : مرد شرقیミ★ミ

ミ★ミ از دفتر : پرنده بي پرنده ミ★ミ

تنها کاربران عضو سايت كوچولو قادر به مشاهده لينک ها هستند.
عضويت در سايت / ورود به سايت

این‌ منم‌ ! یه‌ مردِ شرقی‌ ، با یه‌ عالمه‌ ترانه‌
یه‌ ترانه‌خون‌ِ خسته‌ ، با نگاه‌ِ عاشقانه‌

این‌ منم‌ ! یه‌ مردِ شرقی‌،یه‌ بَرَنده‌ ، یه‌ ستاره‌
نبض‌ِ سازُ تو ترانه‌ زنده‌ می‌کنم‌ دوباره‌

اما تو آینه‌ کی‌ام‌ من‌ ؟ یه‌ ترانه‌سازِ خسته‌
که‌ نبودن‌ِ یه‌ یاور ، همه‌ جاده‌هاش‌ُ بسته‌

گفتی‌ از حادثه‌ بگذر برای‌ به‌ من‌ رسیدن‌
از همه‌ دنیا گذشتم‌ ، حالا این‌ تو ، حالا این‌ من‌

معنی‌ِ به‌ تو رسیدن‌ نرسیدن‌ به‌ خودم‌ بود
توی‌ قصه‌ی‌ من‌ُ تو ، حرف‌ِ عاشقانه‌ کم‌ بود

بی‌تو بازَنده‌ترینم‌ ، ای‌ بَرَنده‌ی‌ همیشه‌
غصه‌ی‌ نبودن‌ِ تو ، تو ترانه‌ جا نمی‌شه‌

با تو من‌ بَرَنده‌ می‌شم‌ ، توی‌ این‌ ترانه‌بازی‌
تو سکوت‌ِ خلوت‌ِ من‌ ، تو مث‌ِ صدای‌ سازی‌

با تو این‌ عاشق‌ِ شرقی‌ روی‌ قله‌ی‌ ترانه‌س‌
حرف‌ِ آخرم‌ تویی‌ ، تو ! این‌ ترانه‌ها بهانه‌س‌

گفتی‌ از حادثه‌ بگذر برای‌ به‌ من‌ رسیدن‌
از همه‌ دنیا گذشتم‌ ، حالا این‌ تو ، حالا این‌ من‌

معنی‌ِ به‌ تو رسیدن‌ نرسیدن‌ به‌ خودم‌ بود
توی‌ قصه‌ی‌ من‌ُ تو ، حرف‌ِ عاشقانه‌ کم‌ بود

love-kh

"نام ترانه : جيرجيرك "

.:: از دفتر : پرنده بي پرنده ::.

₪•₪•₪•₪•₪•₪•₪

مورچه ها شب تا سحر کار می کنن
دونه رو تو لونه انبار می کنن
جیرجیرک ها می خونن تا دم صبح
با صداشون شب رو بیدار می کنن

صداشون کفر شب رو درمیاره
شب بد پنبه تو گوشاش می ذاره
اون رفیق مورچه های سکته
صدای جیرجیرک رو دوس نداره

سر تو بدزد ستاره ! آسمون صاعقه باره !
این سکوت رو در به در کن ! جیرجیرک ! بخون دوباره !

جیرجیرک همیشه آواز می خونه
هیشکی درد و غصه ش رو نمی دونه
مورچه ها اون رو ندیدن تا حالا
همیشه میون برگا پنهونه

جیرجیرک! دنیا رو بی صدا نذار
با صدات دخل سیاهی رو بیار
کاری کن مورچه ها آواز بخونن
کاری کن شب پا بذاره به فرار

سر تو بدزد ستاره ! آسمون صاعقه باره !
این سکوت رو در به در کن ! جیرجیرک ! بخون دوباره !