業 يغما گلرويي 業

badboy

پرنده بی پرنده
عنوان: سُرنگ‌ِ خالی‌

mahdisagheb

عکس یغما گلرویی و مرحوم قیصر امین پور

عکس یغما گلرویی و مرحوم حسین پناهی

rezaaa

حميد جان ! از توجه و فعاليت شايسته ت درين تاپيك ممنونم ولي خواهشا تو نوشتن به قول خودت عنوان ترانه ها دقت كن و براي درشت كردن تيتر بالاي ترانه ها پيشنهاد ميدم تمرين كافي داشته باشي تا انقدر كدهاي مربوطه تو متن ديده نشه! :!: همينطور براي انتخاب رنگ متن ٬ تا اونجا كه ممكنه فقط از رنگهاي تيره استفاده كن تا هم قابل رويت تر باشن و هم باعث خستگي و آزار چشم نشه.
-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ
مهدي جان ! شماهم قرار بود بمن خبر تاييد ايجاد تاپيك بيوگرافي شاعران قديم و جديدو بدي تا اونو براي علاقمندان درين بخش قرار بدم و ديگه دسترسي براي اعضا هم راحت تر بشه.چون الان خيلي ازين بيوگرافي ها در لابلاي صفحات جاگرفته و مشخص نيست دقيقا كدوم صفحه.اما بهرحال از بيوگرافي استاد يغماي عزيزم ٬ بينهايت سپاسگزارم.
-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ
همگي دوستان عزيزي كه در بخشهاي مختلف اشعار زحمت ميكشن ٬ خسته نباشن.

rezaaa

انصافا عجب هنري داره ! اين ترانه رو نخوني از دستت رفته !!! :wink: :D

نام ترانه : "لغت‌ نامه‌"

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

rezaaa

نام ترانه : "مادر بزرگ كجايي ؟"

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

مادربزرگ‌ ! کجایی‌ ؟ سیب‌ِ طلاتو خوردن‌ !
چِل‌گیس‌ِ قصه‌هاتو اونورِ ابرا بُردن‌
ماه‌ پیشونی‌ ، ستاره‌ به‌ چارقدش‌ ندوخته‌
سیاوش‌ِ ترانه‌ میون‌ِ شعله‌ سوخته‌
خروس‌ِ سَر بُریده‌ ، خورشیدُ جا گذاشته‌
مرغک‌ِ نوک‌ حنایی‌ تخم‌ِ طلا نذاشته‌
جنگل‌ِ سبز جادو سیب‌ِ گلاب‌ نداره‌
حوض‌ِ بلورِ قصه‌ یه‌ قطره‌ آب‌ نداره‌

دیوِ سفیدِ قصه‌ها یه‌ سَر هزار تا گوش‌ داره‌
دیوارِ این‌ ترانه‌ها گربه‌ نداره‌ موش‌ داره‌
یه‌ گربه‌ توی‌ کوچه‌ها میوکنون‌ داد می‌زنه‌:
آسّه‌ برین‌ ، آسّه‌ بیاین‌ که‌ شاخ‌ِ گربه‌ نشکنه‌

مادربزرگ‌ ! کبوتر ، کجای‌ آسمون‌ مُرد
بادبادکای‌ ما رُ کدوم‌ نسیم‌ِ بَد بُرد ؟
قلعه‌ی‌ قصه‌ها کو ؟ جام‌ِ جهان‌نما کو ؟
تو آینه‌ها شکستیم‌ ، سنگ‌ِ صبورِ ما کو ؟
از پریای‌ خسته‌ نام‌ُ نشون‌ نمونده‌
قوس‌ِ قشنگ‌ِ رنگی‌ تو آسمون‌ نمونده‌
کاش‌ توی‌ دست‌ِ رؤیا مدادِ رنگی‌ داشتیم‌
تو تیرکمون‌ِ آواز حرفای‌ سنگی‌ داشتیم‌

دیوِ سفیدِ قصه‌ها یه‌ سَر هزار تا گوش‌ داره‌
دیوارِ این‌ ترانه‌ها گربه‌ نداره‌ موش‌ داره‌
یه‌ گربه‌ توی‌ کوچه‌ها میوکنون‌ داد می‌زنه‌:
آسّه‌ برین‌ ، آسّه‌ بیاین‌ که‌ شاخ‌ِ گربه‌ نشکنه‌

mahdisagheb

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

نام ترانه : "باغ وحش"

تو گلوش شكسته فرياد ، خيلي وقته رفته از ياد
شير باوقار جنگل ، پشت ميله هاي فولاد
روي يالاي بلندش ، سايه ي مرگش نشسته
نا نداره كه بغره شير پر غرور خسته
خسته از دوري چشمه ، خسته از اين قفس تنگ
غربت جنگل ريخته تو دو تا چشم عسل رنگ
نمي دونه چرا اينجا همه ميله ها بلندن
آدماي پرهياهو به سكوت اون مي خندن

شير پير باغ وحش شهر ما
يه ماهه هيچي نخورده آدما
نعره كن ! شير قشنگم! چرا بي صدا نشستي ؟
نعره سر كن تا بدونن كه هنوز تو زنده هستي !
نكنه غرور جنگل تو دلت نمونده باشه !
نكنه سكوت اينجا صدات رو سوزونده باشه !
ياد اين آدما بنداز كه تو اون شير بزرگي !
حريف صد تا پلنگي ، حريف يه گله گرگي !
نعره كن ! شير قشنگم ! چرا بي صدا نشستي ؟
حالا كه موقع خواب نيست ، واسه چي چشمات رو بستي ؟

شير پير باغ وحش شهر ما
ديگه دق كرده و مرده آدما !■

mahdisagheb

از كتاب : "پرنده بي پرنده"

نام شعر : "جشن گريه"

دل اين عاشق خسته باز كبابه گل من
تو رو داشتن واسه اون مثل سرابه گل من
عشق تو ابر پر از بارون و آبه گل من
شعراي من همه از دوري و غم قصه مي گن
حرف تو حرفاي خوب تو كتابه گل من
وقتي از عاشقي و چشماي تو حرف مي زنم
همه ي حرفاي من يه شعر نابه گل من

مي خوام امشب توي جشن گريه مهمونت كنم
غزلام رو خط به خط قربون چشمونت كنم
مثل عكس خود من داد مي زني تو آينه هام
نمي تونم ديگه از هيچ كسي پنهونت كنم

بي تو اين ترانه ها اسير هق هق منن
مثل عكس آسمون كه توي قابع گل من
دل من كفتر خسته س روي برج انتظار
عشق تو اون ور ابرا يه عقابه گل من
بي تو اين دنياي بد ارزش موندن نداره
بي تو عمر من مث عمر حبابه گل من
ديگه بايد برم و چشمات رو تو خواب ببينم
شب كه از نيمه گذشت ، موقع خوابه گل من

مي خوام امشب توي جشن گريه مهمونت كنم
غزلام رو خط به خط قربون چشمونت كنم
مثل عكس خود من داد مي زني تو آينه هام
نمي تونم ديگه از هيچ كسي پنهونت كنم ■

mahdisagheb

از كتاب : " پرنده بي پرنده "

نام شعر : " آجرپز "

فرقون حاك رو بردار ! هيشكي نمونه بيكار !
قانون اينجا اينه ، قبل خروسا بيدار !
بايد هميشه دود كنه ، دودكش كوره پز خونه
هر كسي كم كاري كنه ، اضافه كاري مهمونه

آجرپز كوچيك ما ، هش تا خزون رو ديده بود
جاي گچ و تخته سياه به خاك رس رسيده بود
قالباي چهارتتايي تو دست اون ، جا نمي شد
مثل ستاره دختري تو دنيا پيدا نمي شد
جز يه مادربزرگ پير همدم ديگه يي نداشت
از سر صب تا بوق سگ ، آجر تو كوره ها مي ذاشت
شبا توي آلونكش رؤياهاي قشنگ مي ديد
خواب كلاس مدره ، خواب توپ سه رنگ مي ديد
اما صبا تو گوش او صداي آدم بده بود
به جاي زنگ مدره ، دوباره اون عربده بود :

بايد هميشه دودكنه دودكش كوره پز خونه
هر كسي كم كاري كنه اضافه كاري مهمونه

يه روز سرد ، تنگه غروب ، گريه امانش رو بريد
قصه ي ناتموم اون ، به برگ آخرش رسيد
خسته بود از آجر و خاك ، خسته بود از خواب دروغ
كارگر قشنگ ما ، حسابي غمگين شده بود
اون قالب چهارتايي انگاري سنگين شده بود
وقتي مي خواس آجرا رو تو كوره جا سازي كنه
حس كرد يكي هولش مي ده مي خواد با اون بازي كنه
گريه چشاش رو بسته بود آجر و پيش پاش نديد
تو كوره افتاد و يه نور تا آسمون تتق كشيد

ستاره رفته آسمون با دود كوره پزخونه
اضافه كاري نداره ، از چش دنيا پنهونه
مادربزرگ! بگير بخواب ! چه وقت بي قراريه ؟
امشب منتظر نباش ! شايد اضافه كاريه !
آي ! آدما ! گوش نكنين ! قصه ي ما كركريه !
تو خونه راحت بخوابين! ديوارتون آجريه !

mahdisagheb

سلام
طبق گفته آقا رضا باید مثل لیست فهرست اشعار رو بزاریم :

از كتاب : " پرنده بي پرنده "

نام شعر : " 02 سايه ي ستاره "

شبا تو تمام شهر دو تا دريچه روشنه
يكي چلچراغ توست ، اون يكي فانوس منه
ما مث دو تا ستاره مي درخشيم توي شب
نبض سرخ نفسم تنها واسه تو مي زنه

ما دوتا پولك نوريم رو يه ترمه ي سياه
يه گذر با دو تا فانوس ، يه شبيم با دو تا ماه
نكنه يه شب ستاره ي تو روشن نباشه
نكنه يه وقت من رو جا بذاري تو نيمه راه
نكنه پنجره ت رو يكي ببنده ! نازنين !
نكنه چشمكت رو بدزدن از شب زمين !
بي تو من جايي ندارم تو تموم آسمون !
بي تو من سايه ي يك ستاره ام ! فقط همين

بين اين دو تا دريچه يه پل از ترانه هاس
جاده ي روشن بيداري عاشقانه هاس
بين آواز من و دل تو فاصه نيست
تپش ترانه ها رها از اين بهانه هاس

اين دو تا ستاره سرچشمه ي آواز منن
مث دونه هاي الماس توي شب برق مي زنن
چلچراغ عشق ما هيچ شبي خاموش نمي شه
حتي ما اگه نباشيم اين چراغا روشنن

نكنه پنجره ت رو يكي ببنده ! نازنين!
نكنه چشمكت رو بدزدن از شب زمين !
بي تو من جايي ندارم تو تموم آسمون !
بي تو من سايه ي يك ستاره ام ! فقط همين !

badboy

نام كتاب: پرنده بی پرنده
نام ترانه: کودکی‌

یادمه‌ بادبادکامون‌ یادمه‌
خنده‌ی‌ عروسکامون‌ یادمه‌
هنوزم‌ یادم‌ میاد تنگه‌ غروب‌
قصه‌ی‌ سوارِ زین‌ِ نقره‌کوب‌
دستای‌ حنایی‌ِ مادربزرگ‌
قصه‌ی‌ رُستم‌ُ دیو ، بره‌ وُ گرگ‌
عصای‌ پدربزرگ‌ باصفا
چرخش‌ِ ذغال‌ِ قلیون‌ تو هوا
بهترین‌ جایزه‌ یک‌ کلوچه‌ بود
همه‌ی‌ دنیای‌ ما یه‌ کوچه‌ بود

یادمه‌ وسعت‌ِ پاک‌ِ کوچه‌ها
دل‌ دل‌ِ شنیدن‌ِ صدای‌ پا
یادمه‌ امتحان‌ همیشه‌ سخت‌
اندازه‌ گرفتن‌ِ عمرِ درخت‌
گل‌ِ سرخ‌ِ پَرپَرِ لای‌ کتاب‌
قد کشیدن‌ تو ترانه‌های‌ ناب‌
وحشت‌ِ ترکه‌ی‌ مرطوب‌ِ انار
دیوارِ مدرسه‌ وُ فکرِ فرار
فصل‌ِ آسمونی‌ِ یکی‌ شدن‌
فصل‌ِ بی‌ دووم‌ِ خوشبختی‌ِ من‌

تکیه‌ گاه‌ِ بی‌ گناه‌ِ گریه‌ها ! تو کجا رفتی‌ ؟ کجا رفتی‌ ؟ کجا ؟
بی‌ تو همسایه‌ی‌ سایه‌ها شدم‌ ، تن‌ سپردم‌ به‌ شکست‌ِ بی‌صدا
بیا همبازی‌ِ خوب‌ِ کودکی‌ ، دوباره‌ بچه‌ می‌شیم‌ یواشکی‌
اگه‌ حرفی‌ واسه‌ خندیدن‌ نبود ، تا ته‌ِ دنیا می‌خندیم‌ اَلَکی‌...

badboy

نام كتاب: پرنده بی پرنده
نام ترانه: سهم‌ِ ما

تو شهرِ قصه‌ هیچ‌کسی‌ من‌ رُ برای‌ من‌ نخواست‌
هیشکی‌ لباس‌ِ فکرش‌ُ رنگ‌ِ صدای‌ من‌ نخواست‌
دغدغه‌ی‌ آدَمکا دغدغه‌های‌ من‌ نبود
جز تو کسی‌ منتظرِ صدای‌ پای‌ من‌ نبود

گلکم‌ ! حرف‌ِ دلم‌ رُ کسی‌ غیرِ تو نفهمید
کسی‌ راه‌ِ شهرِ عشق‌ُ از ستاره‌ها نپرسید
دست‌ِ تو چترِ صدا رُ رو سرِ ترانه‌ وا کرد
بغض‌ِ تو عطرِ غزل‌ رُ رو سکوت‌ِ واژه‌ پاشید

تخته‌ سیاه‌ِ روزگار جا واسه‌ نقاشی‌ نداشت‌
سهم‌ِ ما از زندگی‌ رُ بیرون‌ِ قصه‌ جاگذاشت‌
کبوترِ سفیدِ عشق‌ از روی‌ بوم‌ِ ما پرید
دستای‌ بی‌ صدای‌ ما به‌ سیب‌ِ جادو نرسید

گلکم‌ ! حرف‌ِ دلم‌ رُ کسی‌ غیرِ تو نفهمید
کسی‌ راه‌ِ شهر عشق‌ُ از ستاره‌ها نپرسید
دست‌ِ تو چترِ صدا رُ رو سرِ ترانه‌ وا کرد
بغض‌ِ تو عطرِ غزل‌ رُ رو سکوت‌ِ واژه‌ پاشید

badboy

نام كتاب: پرنده بی پرنده

نام ترانه: بیا بازی‌ رُ ببازیم‌

با تواَم‌ بی‌بی‌ِ برفی‌ ! تو سماع‌ِ هر ترانه‌ !
تو یه‌ مرهم‌ِ عزیزی‌ واسه‌ زخم‌ِ تازیانه‌
با تواَم‌ بی‌بی‌ِ برفی‌ ! توی‌ بیداری‌ُ رؤیا
هم‌ ته‌ِ جادة‌ دیروز ، هم‌ نوک‌ِ قله‌ی‌ فردا
با تواَم‌ بی‌بی‌ِ برفی‌ ! من‌ کنارتم‌ همیشه‌ !
مثه‌ ساحل‌ پیش‌ِ دریا ، واسه‌ ساقه‌ مثه‌ ریشه‌ !

بی‌ بی‌ِ برفی‌ِ من‌ ! آب‌ نشو !
با طلسم‌ِ سایه‌ها خواب‌ نشو !
من‌ یه‌ عکسم‌ توی‌ قاب‌ِ گریه‌ها
تو دیگه‌ زندونی‌ِ قاب‌ نشو !

تازه‌ شو ! بی‌بی‌ِ برفی‌ ! چترِ آفتابیت‌ُ واکن‌ !
خاطره‌های‌ قشنگ‌ُ از تو قصه‌مون‌ سَوا کن‌ !
تازه‌ شو ! بی‌بی‌ِ برفی‌ ! ای‌ غزلواژه‌ عاشق‌ !
یه‌ سرودِ تازه‌ سرکن‌ از سکوت‌ِ این‌ دقایق‌
بیا با بغض‌ قدیمی‌ ، واژه‌های‌ نو بسازیم‌
وقتی‌ این‌ سکوت‌ بَرَنده‌س‌ ، بیا بازی‌ رُ ببازیم‌

بی‌بی‌ِ برفی‌ِ من‌ ! آب‌ نشو !
با طلسم‌ِ سایه‌ها خواب‌ نشو !
من‌ یه‌ عکسم‌ توی‌ قاب‌ِ گریه‌ها
تو دیگه‌ زندونی‌ِ قاب‌ نشو !

badboy

نام كتاب: پرنده بی پرنده

نام ترانه: دخترِ کفش‌ کتونی‌

شب‌ِ جون‌ دادن‌ِ فانوس‌ ، شب‌ِ سردِ پایتخته‌ ،
با تواَم‌ ! شهرِ قدیمی‌ ! کوچه‌هات‌ چه‌ بی‌درخته‌ !
بگو پسکوچه‌هات‌ امشب‌ ، چن‌ تا مرگ‌ِ تازه‌ دیدن‌ ؟
آدمات‌ چن‌ تا ملافه‌ رو سرِ مُرده‌ کشیدن‌ ؟
چَن‌ تا دختر روی‌ جدول‌ راه‌ می‌رن‌ با پای‌ خسته‌ ؟
دستای‌ سیاه‌ِ این‌ شب‌ چشم‌ِ چن‌ تا شون‌ُ بسته‌ ؟
چَن‌تاشون‌ تنهای‌ تنها توی‌ پسکوچه‌ها موندن‌ ؟
چَن‌تاشون‌ تو این‌ دقیقه‌ غزل‌ِ آخرُ خوندن‌ ؟

دختر کفش‌ کتونی‌ ! اگه‌ بخوای‌ می‌تونی‌،
ترانه‌ی‌ امیدُ همنفسم‌ بخونی‌ !

همه‌ چشماشون‌ُ بستن‌ ، اما تو باید بدونی‌ ،
با تواَم‌ ! دخترِ تنها ! کوچه‌ گردِ کفش‌ کتونی‌ !
بگو امشب‌ توی‌ این‌ شهر چَن‌ نفر سقفی‌ ندارن‌ ؟
چن‌ تا کوچه‌ بی‌چراغن‌ ؟ چَن‌ تا باغچه‌ بی‌بهارن‌ ؟
بگو چَن‌ تا مردِ کولی‌ بچه‌هاشون‌ُ فروختن‌ ؟
چن‌ تا مادر توی‌ شعله‌ مثل‌ِ پروانه‌ها سوختن‌ ؟
توی‌ غربت‌ِ نگاهت‌ ، یه‌ ترانه‌ لونه‌ کرده‌ !
می‌دونم‌ برق‌ِ ستاره‌ به‌ شب‌ِ ما برمی‌گرده‌ !

دخترِ کفش‌ کتونی‌ ! اگه‌ بخوای‌ می‌تونی‌ ،
ترانه‌ی‌ امیدُ همنفسم‌ بخونی‌ !

badboy

نام كتاب: پرنده بی پرنده

نام ترانه: آوازِ فراری‌

دخترک‌ ! من‌ُ قایم‌ کن‌ توی‌ غربت‌ِ نگاهت‌
دخترک‌ ! از پا میفتم‌ بی‌ حضورِ تکیه‌ گاهت‌
دخترک‌ ! من‌ُ قایم‌ کن‌ ! پَس‌ پُشت‌ِ این‌ ترانه‌
میون‌ِ حروف‌ِ سرخ‌ِ واژه‌های‌ عاشقانه‌
دخترک‌ ! من‌ُ قایم‌ کن‌ پُشت‌ِ پرده‌های‌ رؤیا
توی‌ این‌ کویرِ مُرده‌ ، دلت‌ُ بزن‌ به‌ دریا

اسم‌ِ شب‌ِ نگاهت‌ُ ، آینه‌ دار ! به‌ من‌ بگو !
بی‌ تو به‌ صُب‌ نمی‌کشم‌ تنها یه‌ بار به‌ من‌ بگو !
بگو کجای‌ پیرهنت‌ یه‌ جون‌ پناه‌ِ ایمنه‌
مسیرِ جون‌ پناهت‌ُ وقت‌ِ فرار به‌ من‌ بگو !

دخترک‌ ! زخمی‌ِ تیغم‌ ! پیرهنم‌ به‌ رنگ‌ِ خونه‌
نگا کن‌ ! سایه‌ به‌ سایه‌م‌ ، برق‌ِ دشنه‌ی‌ جنونه‌
خون‌ توی‌ رگام‌ نمونده‌ رنگ‌ِ رخساره‌ پَریده‌
مَرهَمِت‌ رُ مرحمت‌ کن‌ واسه‌ این‌ زخم‌ِ دَریده‌
دخترک‌ ! بمون‌ کنارم‌ ! من‌ُ اینجا جا نذاری‌ !
میون‌ِ این‌ همه‌ دشنه‌ تنم‌ُ تنها نذاری‌

اسم‌ِ شب‌ِ نگاهت‌ُ ، آینه‌ دار ! به‌ من‌ بگو !
بی‌ تو صُب‌ نمی‌کشم‌ تنها یه‌ بار به‌ من‌ بگو !
بگو کجای‌ پیرهنت‌ یه‌ جون‌ پناه‌ِ ایمنه‌
مسیرِ جون‌ پناهت‌ُ وقت‌ِ فرار به‌ من‌ بگو !

mahdisagheb

از كتاب : " پرنده بي پرنده "

نام شعر : " 06 يه ترانه هس تو قلبم "

يه ترانه هس تو قلبم كه هنوز نخونده مونده
فكر خوندن يه حرفش همه عمرم رو سوزونده
تا حالا هر چي كه داشتم ، سر خوندنش گذاشتم
صد دفه شكستم اما رو ترانه پا نذاشتم
اگه اون ترانه باشه ، هيچ دلي تيره نمي شه
ديگه هيچ نگاه خيسي به افق خيره نمي شه
وقتي اون شعر رو بخونم پرده ها رو مي سوزونم
دستا رو به سيب سرخ باغ قصه مي رسونم

اي نفس ! تا ته جاده ي صدا حوصله كن !
اون ترانه رو تا فردا با خودت زمزمه كن !

اي ترانه ي مقدس ! مقصد پاك سفر باش !
از تو قلب بي قرارم پر بگير ! معجزه گر باش !
ببين آغوش اميدم رو به تصوير تو بازه
گوش بده ! حتي خيالت واسه من ترانه سازه
بيا تا قالي كهنه دوباره به گل بشينه
بيا تا چشماي خيسم اين شكفتن رو ببينه
بيا تا صدا سكوت كهنه رو نكرده باور
بيا تا اين دل خسته نزده بيه سيم آخر

اي نفس ! تا ته جاده ي صدا حوصله كن !
اون ترانه رو تا فردا با خودت زمزمه كن ! ■

منوی اصلي

عضويت سريع در كوچولو

تبليغات ویژه

مطالب گذشته

	صفحه اول سايت كوچولو -> اشعار -> شاعران نو پرداز	زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت رفتن به صفحه قبلي 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 بعدي
صفحه 2 از 7