اشعار محمد حسين شهريار

setare_soheil

"سوز و ساز"

باز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشب
تا کنی عقده اشک از دل من باز امشب

ساز در دست تو سوز دل من می گوید
من هم از دست تو دارم گله چون ساز امشب

مرغ دل در قفس سینه من می نالد
بلبل ساز ترا دیده هم آواز امشب

زیر هر پرده ساز تو هزاران راز است
بیم آنست که از پرده فتد راز امشب

گرد شمع رخت ای شوخ من سوخته جان
پر چو پروانه کنم باز به پرواز امشب

گلبن نازی و در پای تو با دست نیاز
می کنم دامن مقصود پر از ناز امشب

کرد شوق چمن وصل تو ای مایه ناز
بلبل طبع مرا قافیه پرداز امشب

شهریار آمده با کوکبه گوهر اشک
به گدائی تو ای شاهد طناز امشب

setare_soheil

"ساز حبیب"

صدای سوز دل شهریار و ساز حبیب
چه دولتی است به زندانیان خاک نصیب

به هم رسیده در این خاکدان ترانه و شعر
چو در ولایت غربت دو همزبان غریب

روان دهد به سر انگشت دلنواز به ساز
که نبض مرده جهد چون مسیح بود طبیب

صفای باغچه قلهک است و از توچال
نسیم همره بوی قرنفل آید و طیب

به گرد آیه توحید گل صحیفه باغ
ز سبزه چون خط زنگار شاهدان تذهیب

دو شاهدند بهشتی بسوی ما نگران
به لعل و گونه گلگون بهشت لاله و سیب

چو دو فرشته الهام شعر و موسیقی
روان ما شود از هر نگاهشان تهذیب

مگر فروشده از بارگاه یزدانند
که بزم ما مرسادش ز اهرمن آسیب

صفای مجلس انس است شهریارا باش
که تا حبیب به ما ننگرد به چشم رقیب

setare_soheil

"نقش حقایق"

ای چشم خمارین که کشد سرمه خوابت
وی جام بلورین که خورد باده نابت

خواهم همه شب خلق به نالیدن شبگیر
از خواب برآرم که نبینند به خوابت

ای شمع که با شعله دل غرقه به اشگی
یارب توچه آتش که بشویند به آبت

ای کاخ همایون که در اقلیم عقابی
یارب نفتد ولوله وای غرابت

در پیچ و خم و تابم از آن زلف خدا را
ای زلف که داد اینهمه پیچ و خم و تابت

عکسی به خلایق فکن ای نقش حقایق
تا چند بخوانیم به اوراق کتابت

ای پیر خرابات چه افتاده که دیریست
در کنج خرابات نبینند خرابت

دیدی که چه غافل گذرد قافله عمر
بگذاشت به شب خوابت و بگذشت شبابت

آهسته که اشگی به وداعت بفشانیم
ای عمر که سیلت ببرد چیست شتابت

ای مطرب عشاق که در کون و مکان نیست
شوری بجز از غلغله چنگ و ربابت

در دیر و حرم زخمه سنتور عبادت
حاجی به حجازت زد و راهب به رهابت

ای آه پر افشان به سوی عرش الهی
خواهم که به گردی نرسد تیر شهابت

شهریست بهم یار و من یک تنه تنها
ای دل به تو باکی نه که پاکست حسابت

sana2001

¸¸.•`: مرغ زخمی :`•.¸¸

ای جگر گوشه کیست دمسازت
با جگر حرف میزند سازت

تارو پودم در اهتزاز آرد
سیم ساز ترانه پردازت

حیف نای فرشتگانم نیست
تا کنم ساز دل هم آوازت

وای ازین مرغ عاشق زخمی
که بنالد به زخمه سازت

چون من ای مرغ عالم ملکوت
کی شکسته است بال پروازت

شور فرهاد و عشوه شیرین
زنده کردی به شور و شهنازت

نازنینا نیازمند توام
عمر اگر بود می کشم نازت

سوز و سازت به اشک من ماند
که کشد پرده از رخ رازت

گاهی از لطف سرفرازم کن
شکر سرو قد سرافرازت

شهریار این نه شعر حافظ بود
که به سرزد هوای شیرازت

sana2001

:`•.¸¸.* دل درویش نوازت *.¸¸.•`:

ای چشم خمارین تو و افسانه نازت
وی زلف کمندین من و شبهای درازت

شبها منم و چشمک محزون ثریا
با اشک غم و زمزمه راز و نیازت

بازآمدی ای شمع که با جمع نسازی
بنشین و به پروانه بده سوز و گدازت

گنجینه رازی است به هر مویت و زان موی
هر چنبره ماری است به گنجینه رازت

در خویش زنیم آتش و خلقی به سرآریم
باشد که ببینیم بدین شعبده بازت

صد دشت و دمن صاف و تراز آمد و یک بار
ای جاده انصاف ندیدیم ترازت

شهری به تو یار است و غریب این همه محروم
ای شاه به نازم دل درویش نوازت

sana2001

..:``•.¸* خود پرستی خدا پرستی *¸.•``:..

تا چشم دل به طلعت آن ماه منظر است
طالع مگو که چشمه خورشید خاورست

کافر نه ایم و بر سرمان شور عاشقی است
آنرا که شور عشق به سر نیست کافر است

بر سردر عمارت مشروطه یادگار
نقش به خون نشسته عدل مظفر است

ما آرزوی عشرت فانی نمی کنیم
ما را سریر دولت باقی مسخر است

راه خداپرستی ازین دلشکستگی است
اقلیم خود پرستی از آن راه دیگر است

یک شعر عاقلی و دگر شعر عاشقی است
سعدی یکی سخنور و حافظ قلندر است

بگذار شهریار به گردون زند سریر
کز خاک پای خواجه شیرازش افسر است

sana2001

*`•.¸¸ دیدار آشنا ¸¸.•`*

ماهم که هاله ای به رخ از دود آهش است
دائم گرفته چون دل من روی ماهش است

دیگر نگاه وصف بهاری نمی کند
شرح خزان دل به زبان نگاهش است

دیدم نهان فرشته شرم و عفاف او
آورده سر به گوش من و عذرخواهش است

بگریخته است از لب لعلش شکفتگی
دائم گرفتگی است که بر روی ماهش است

افتد گذر او به من از دور و گاهگاه
خواب خوشم همین گذر گاهگاهش است

هر چند اشتباه از او نیست لیکن او
با من هنوز هم خجل از اشتباهش است

اکنون گلی است زرد ولی از وفا هنوز
هر سرخ گل که در چمن آید گیاهش است

این برگهای زرد چمن نامه های اوست
وین بادهای سرد خزان پیک راهش است

در گوشه های غم که کند خلوتی به دل
یاد من و ترانه من تکیه گاهش است

من دلبخواه خویش نجستم ولی خدا
با هر کس آن دهد که به جان دلبخواهش است

در شهر ما گناه بود عشق و شهریار
زندانی ابد به سزای گناهش است

BARAN-X

××××جلوه ی جانانه ×××

BARAN-X

زکوة زندگی

BARAN-X

................. همت ای پیر..................

پاشو ای مست که دنیا همه دیوانه ی توست
همه آفاق پر از غرش مستانه ی توست

در دکان همه باده فروشان تخته است
آن که باز است همیشه در میخانه ی توست

دست مشاطه ی طبع تو بنازم که هنوز
زیور زلف عروسان سخن شانه ی توست

ای زیارتگه رندان قلندر برخیز
توشه ی من همه در گوشه ی انبانه ی توست

همت ای پیر که کشکول گدائی در کف
رندم و حاجتم آن همت رندانه ی توست

ای کلید در گنجینه ی اسرار ازل
عقل دیوانه ی گنجی که به ویرانه ی توست

شمع من دور تو گردم که به کاخ شب وصل
هر که توفیق پری یافته پروانه ی توست

همه غواص ادب بودم و هر جا صدفیست
همه بازش دهن از حیرت دردانه ی توست

زهره گو تا دم صبح ابد افسون بدهد
چشمک نرگس مخمور به افسانه ی توست

ای گدای سر خوانت همه شاهان جهان
شهریار آمده در بان در خانه ی توست

BARAN-X

=_=_=_=_ چه خواهد بودن =_=_=_=

آسمان گو ندهد کام چه خواهد بودن
یا حریفی نشود رام چه خواهد بودن

حاصل از کشمکش زندگی ایدل نامیست
گو نماند ز من این نام چه خواهد بودن

آفتابی بود این عمر ولی بر لب بام
آفتابی به لب بام چه خواهد بودن

نابهنگام زند نوبت صبح شب وصل
من گرفتم که به هنگام چه خواهد بودن

چند کوشی که به فرمان تو باشد ایام
نه تو باشی و نه ایام چه خواهد بودن

گر دلی داری و پابند تعلق خواهی
خوشتر از زلف دلارام چه خواهد بودن

شهریارم و گدای در آن خواجه که گفت
خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن

BARAN-X

...000 شمشیر قلم 000...

نالم از دست تو ای ناله که تقصیر نکردی
گر چه او کرد دل از سنگ تو تقصیر نکردی

شرمسار تو ام ای دیده ازین گریه ی خونین
که شدی کور و تماشای رخش سیر نکردی

ای اجل گر سر آن زلف درازم به کف افتد
وعده هم گر به قیامت بنهی دیر نکردی

وای از دست تو ای شیوه ی عاشق کش جانان
که تو فرمان قضا بودی و تغییر نکردی

مشکل از گیر تو جان در برم ای ناصح عاقل
که تو در حلقه ی زنجیر جنون گیر نکردی

عشق همدست به تقدیر شد و کار مرا ساخت
برو ای عقل که کاری تو به تدبیر نکردی

خوشتر از نقش نگارین من ای کلک تصور
الحق انصاف توان داد که تصویر نکردی

چه غروریست در این سلطنت ای یوسف مصری
که دگر پرسش حال پدر پیر نکردی

شهریارا تو به شمشیر قلم در همه آفاق
بخدا ملک دلی نیست که تسخیر نکردی

BARAN-X

زندان زندگی

sana2001

دوستان عزیز برای سهولت و نظم بیشتر تاپیک لیست غزلیات استاد شهریار در زیر نوشته شده و اشعار ارسال شده علامت گذاری شده است
لطفا از اشعار بدون علامت(ارسال نشده) ادامه دهید

غزل شماره ۱ - مکتب حافظ +
غزل شماره ۲ - مناجات +
غزل شماره ۳ - غزاله صبا +
غزل شماره ۴ - هفتاد سالگی +
غزل شماره ۵ - ارباب زمستان +
غزل شماره ۶ - داغ لاله +
غزل شماره ۷ - طور تجلی +
غزل شماره ۸ - در راه زندگانی +
غزل شماره ۹ - حالا چرا +
غزل شماره ۱۰ - ناکامیها +
غزل شماره ۱۱ - دریاچه اشک +
غزل شماره ۱۲ - آشیان عنقا +
غزل شماره ۱۳ - سوز و ساز +
غزل شماره ۱۴ - ساز حبیب +
غزل شماره ۱۵ - نقش حقایق +
غزل شماره ۱۶ - مرغ زخمی +
غزل شماره ۱۷ - دل درویش نوازت +
غزل شماره ۱۸ - خودپرستی خداپرستی +
غزل شماره ۱۹ - دیدار آشنا +
غزل شماره ۲۰ - بر سر خاک ایرج
غزل شماره ۲۱ - یکشب با قمر
غزل شماره ۲۲ - همت ای پیر +
غزل شماره ۲۳ - زکوه زندگی +
غزل شماره ۲۴ - سپاه من
غزل شماره ۲۵ - چراغ هدایت
غزل شماره ۲۶ - کاروان بی خبر
غزل شماره ۲۷ - چشم انتظار
غزل شماره ۲۸ - فریده
غزل شماره ۲۹ - انتحار تدریجی
غزل شماره ۳۰ - کنج فنا
غزل شماره ۳۱ - چشم مست
غزل شماره ۳۲ - مسافر مجنون
غزل شماره ۳۳ - اشک شوق
غزل شماره ۳۴ - ملال محبت
غزل شماره ۳۵ - دستم به دامانت
غزل شماره ۳۶ - ویلن تاجبخش
غزل شماره ۳۷ - دیوان و دیوانه
غزل شماره ۳۸ - خزان جاودانی
غزل شماره ۳۹ - گل پشت و رو ندارد
غزل شماره ۴۰ - شتاب شباب
غزل شماره ۴۱ - وداع جوانی
غزل شماره ۴۲ - طغرای امان
غزل شماره ۴۳ - ستاره صبح
غزل شماره ۴۴ - من نخواهد شد
غزل شماره ۴۵ - رؤیای جوانی
غزل شماره ۴۶ - بهار زندانی
غزل شماره ۴۷ - عیدی عشاق
غزل شماره ۴۸ - یادی از ایرج
غزل شماره ۴۹ - افسانه شب
غزل شماره ۵۰ - جلوه جلال
غزل شماره ۵۱ - مسافر همدان
غزل شماره ۵۲ - سیل روزگار
غزل شماره ۵۳ - سرود ساربان
غزل شماره ۵۴ - عید خون
غزل شماره ۵۵ - درس محبت
غزل شماره ۵۶ - هفت خوان عشق
غزل شماره ۵۷ - بارگاه حافظ
غزل شماره ۵۸ - حافظ جاویدان
غزل شماره ۵۹ - جلوه جانانه +
غزل شماره ۶۰ - خوابی و خماریی
غزل شماره ۶۱ - بازار شوق
غزل شماره ۶۲ - او بود و او نبود
غزل شماره ۶۳ - اشک ندامت
غزل شماره ۶۴ - روزه شکن
غزل شماره ۶۵ - ای شیراز
غزل شماره ۶۶ - بیاد استاد فرخ
غزل شماره ۶۷ - سینمای خزان
غزل شماره ۶۸ - جمال کعبه
غزل شماره ۶۹ - افسانه روزگار +
غزل شماره ۷۰ - گله عاشق
غزل شماره ۷۱ - خدا حافظ +
غزل شماره ۷۲ - شهید عشق
غزل شماره ۷۳ - غنای غم
غزل شماره ۷۴ - یاران دغل
غزل شماره ۷۵ - هجران کشیده ام
غزل شماره ۷۶ - زندان زندگی +
غزل شماره ۷۷ - ناله ناکامی
غزل شماره ۷۸ - لاله سیراب
غزل شماره ۷۹ - حراج عشق
غزل شماره ۸۰ - بخفت خفته و دولت بیدار
غزل شماره ۸۱ - خمار انتظار
غزل شماره ۸۲ - دوست ندیدم
غزل شماره ۸۳ - گوهر فروش
غزل شماره ۸۴ - در کوچه باغات شمران
غزل شماره ۸۵ - چه میکشم +
غزل شماره ۸۶ - نگین گم شده
غزل شماره ۸۷ - دیگجوش
غزل شماره ۸۸ - به مرغان چمن
غزل شماره ۸۹ - زیان شهرت
غزل شماره ۹۰ - چشمه قاف
غزل شماره ۹۱ - عهد قدیم
غزل شماره ۹۲ - حرم قدس
غزل شماره ۹۳ - ساز عبادی
غزل شماره ۹۴ - غزال و غزل
غزل شماره ۹۵ - من و ما
غزل شماره ۹۶ - وحشی شکار
غزل شماره ۹۷ - ترانه جاودان
غزل شماره ۹۸ - جرس کاروان
غزل شماره ۹۹ - باده وحدت
غزل شماره ۱۰۰ - خون سیاووش
غزل شماره ۱۰۱ - غزل یا لغز
غزل شماره ۱۰۲ - شاعر افسانه +
غزل شماره ۱۰۳ - تو بمان و دگران +
غزل شماره ۱۰۴ - یوسف گم گشته
غزل شماره ۱۰۵ - کنج ملال
غزل شماره ۱۰۶ - درس محبت
غزل شماره ۱۰۷ - چه خواهد بودن +
غزل شماره ۱۰۸ - آئینه شاهی
غزل شماره ۱۰۹ - گدا پادشاه کن
غزل شماره ۱۱۰ - سه تار من
غزل شماره ۱۱۱ - ناله های زار
غزل شماره ۱۱۲ - گله خاموش
غزل شماره ۱۱۳ - اقبال من
غزل شماره ۱۱۴ - جلوه جواله
غزل شماره ۱۱۵ - به سروناز شیراز
غزل شماره ۱۱۶ - بیاد مرحوم میرزاده عشقی
غزل شماره ۱۱۷ - یاد قدیم
غزل شماره ۱۱۸ - انتظار فرج
غزل شماره ۱۱۹ - بمانیم که چه
غزل شماره ۱۲۰ - غزال رمیده
غزل شماره ۱۲۱ - یاد شهیار
غزل شماره ۱۲۲ - غروب و مهتاب دریا
غزل شماره ۱۲۳ - طوطی خوش لهجه
غزل شماره ۱۲۴ - شیدائی
غزل شماره ۱۲۵ - چشمه ابدیت
غزل شماره ۱۲۶ - ساز صبا
غزل شماره ۱۲۷ - شاهد گمراه
غزل شماره ۱۲۸ - وای وای من
غزل شماره ۱۲۹ - طوطی قناد
غزل شماره ۱۳۰ - مرغ بهشتی
غزل شماره ۱۳۱ - ماه بر سر مهر
غزل شماره ۱۳۲ - شمشیر قلم +
غزل شماره ۱۳۳ - با روح صبا
غزل شماره ۱۳۴ - انتظار +
غزل شماره ۱۳۵ - دیوانه و پری
غزل شماره ۱۳۶ - مکتب طبیعت
غزل شماره ۱۳۷ - پریشان روزگاری
غزل شماره ۱۳۸ - ماه کلیسا
غزل شماره ۱۳۹ - پری و فروغ
غزل شماره ۱۴۰ - خال برنده
غزل شماره ۱۴۱ - سیه چشمان شیرازی
غزل شماره ۱۴۲ - درس حال
غزل شماره ۱۴۳ - کاش یارب
غزل شماره ۱۴۴ - یار باقی کار باقی
غزل شماره ۱۴۵ - زندانی خاک
غزل شماره ۱۴۶ - جمع و تفریق
غزل شماره ۱۴۷ - مزد شبانی
غزل شماره ۱۴۸ - مقام انسانی
غزل شماره ۱۴۹ - شرم و عفت
غزل شماره ۱۵۰ - نای شبان
غزل شماره ۱۵۱ - وا جوانی
غزل شماره ۱۵۲ - اخگر نهفته
غزل شماره ۱۵۳ - غوغا میکنی
غزل شماره ۱۵۴ - نی محزون
غزل شماره ۱۵۵ - نفرین
غزل شماره ۱۵۶ - دالان بهشت
غزل شماره ۱۵۷ - ماه هنرپیشه
غزل شماره ۱۵۸ - ماه سفرکرده
غزل شماره ۱۵۹ - جمال بقیت اللهی
غزل شماره ۱۶۰ - دنیای دل

sana2001

*`•.¸¸سپاه من ¸¸.•`*

منم که شعر و تغزل پناهگاه منست
چنانکه قول و غزل نیز در پناه منست

صفای گلشن دلها به ابر و باران نیست
که این وظیفه محول به اشک و آه منست

هر آن گیاه که بر خاک ما دمیده به بوی
اگر که بوی وفا می دهد گیاه منست

کنون که رو به غروب آفتاب مهر و وفاست
هر آنکه شمع دلی برفروخت ماه منست

من از تو هیچ نخواهم جز آنچه بپسندی
که دلپسند تو ای دوست دلبخواه منست

چه جای ناله گر آغوشم از سه تار تهی است
که نغمه قلمم شور و چارگاه منست

شکستن صف من کار بی صفایان نیست
که شهریارم و صاحبدلان سپامنست

منوی اصلي

عضويت سريع در كوچولو

تبليغات ویژه

مطالب گذشته

	صفحه اول سايت كوچولو -> اشعار -> شاعران کهن و کلاسیک	زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت رفتن به صفحه قبلي 1, 2, 3, 4 ... 12, 13, 14 بعدي
صفحه 3 از 14