اشعار محمد حسين شهريار

love-kh

دوستان عزیز برای سهولت و نظم بیشتر تاپیک لیست غزلیات استاد شهریار در زیر نوشته شده و اشعار ارسال شده علامت گذاری(:?:) شده است
لطفا از اشعار بدون علامت(ارسال نشده) به ترتيب و با رنگ بندي ادامه دهيد.

غزل شماره ۱ - مکتب حافظ :?:
غزل شماره ۲ - مناجات :?:
غزل شماره ۳ - غزاله صبا :?:
غزل شماره ۴ - هفتاد سالگی :?:
غزل شماره ۵ - ارباب زمستان :?:
غزل شماره ۶ - داغ لاله :?:
غزل شماره ۷ - طور تجلی :?:
غزل شماره ۸ - در راه زندگانی :?:
غزل شماره ۹ - حالا چرا :?:
غزل شماره ۱۰ - ناکامیها :?:
غزل شماره ۱۱ - دریاچه اشک :?:
غزل شماره ۱۲ - آشیان عنقا :?:
غزل شماره ۱۳ - سوز و ساز :?:
غزل شماره ۱۴ - ساز حبیب :?:
غزل شماره ۱۵ - نقش حقایق :?:
غزل شماره ۱۶ - مرغ زخمی :?:
غزل شماره ۱۷ - دل درویش نوازت :?:
غزل شماره ۱۸ - خودپرستی خداپرستی :?:
غزل شماره ۱۹ - دیدار آشنا :?:
غزل شماره ۲۰ - بر سر خاک ایرج :?:
غزل شماره ۲۱ - یکشب با قمر :?:
غزل شماره ۲۲ - همت ای پیر :?:
غزل شماره ۲۳ - زکوه زندگی :?:
غزل شماره ۲۴ - سپاه من :?:
غزل شماره ۲۵ - چراغ هدایت :?:
غزل شماره ۲۶ - کاروان بی خبر :?:
غزل شماره ۲۷ - چشم انتظار :?:
غزل شماره ۲۸ - فریده :?:
غزل شماره ۲۹ - انتحار تدریجی :?:
غزل شماره ۳۰ - کنج فنا :?:
غزل شماره ۳۱ - چشم مست :?:
غزل شماره ۳۲ - مسافر مجنون :?:
غزل شماره ۳۳ - اشک شوق :?:
غزل شماره ۳۴ - ملال محبت:?:
غزل شماره ۳۵ - دستم به دامانت:?:
غزل شماره ۳۶ - ویلن تاجبخش:?:
غزل شماره ۳۷ - دیوان و دیوانه :?:
غزل شماره ۳۸ - خزان جاودانی:?:
غزل شماره ۳۹ - گل پشت و رو ندارد :?:
غزل شماره ۴۰ - شتاب شباب :?:
غزل شماره ۴۱ - وداع جوانی :?:
غزل شماره ۴۲ - طغرای امان :?:
غزل شماره ۴۳ - ستاره صبح :?:
غزل شماره ۴۴ - من نخواهد شد :?:
غزل شماره ۴۵ - رؤیای جوانی :?:
غزل شماره ۴۶ - بهار زندانی:?:
غزل شماره ۴۷ - عیدی عشاق :?:
غزل شماره ۴۸ - یادی از ایرج :?:
غزل شماره ۴۹ - افسانه شب :?:
غزل شماره ۵۰ - جلوه جلال :?:
غزل شماره ۵۱ - مسافر همدان :?:
غزل شماره ۵۲ - سیل روزگار :?:
غزل شماره ۵۳ - سرود ساربان :?:
غزل شماره ۵۴ - عید خون :?:
غزل شماره ۵۵ - درس محبت :?:
غزل شماره ۵۶ - هفت خوان عشق :?:
غزل شماره ۵۷ - بارگاه حافظ :?:
غزل شماره ۵۸ - حافظ جاویدان :?:
غزل شماره ۵۹ - جلوه جانانه :?:
غزل شماره ۶۰ - خوابی و خماریی :?:
غزل شماره ۶۱ - بازار شوق :?:
غزل شماره ۶۲ - او بود و او نبود :?:
غزل شماره ۶۳ - اشک ندامت :?:
غزل شماره ۶۴ - روزه شکن:?:
غزل شماره ۶۵ - ای شیراز :?:
غزل شماره ۶۶ - بیاد استاد فرخ :?:
غزل شماره ۶۷ - سینمای خزان :?:
غزل شماره ۶۸ - جمال کعبه :?:
غزل شماره ۶۹ - افسانه روزگار :?:
غزل شماره ۷۰ - گله عاشق :?:
غزل شماره ۷۱ - خدا حافظ :?:
غزل شماره ۷۲ - شهید عشق:?:
غزل شماره ۷۳ - غنای غم :?:
غزل شماره ۷۴ - یاران دغل :?:
غزل شماره ۷۵ - هجران کشیده ام:?:
غزل شماره ۷۶ - زندان زندگی :?:
غزل شماره ۷۷ - ناله ناکامی :?:
غزل شماره ۷۸ - لاله سیراب :?:
غزل شماره ۷۹ - حراج عشق :?:
غزل شماره ۸۰ - بخفت خفته و دولت بیدار :?:
غزل شماره ۸۱ - خمار انتظار :?:
غزل شماره ۸۲ - دوست ندیدم :?:
غزل شماره ۸۳ - گوهر فروش :?:
غزل شماره ۸۴ - در کوچه باغات شمران :?:
غزل شماره ۸۵ - چه میکشم :?:
غزل شماره ۸۶ - نگین گم شده :?:
غزل شماره ۸۷ - دیگجوش :?:
غزل شماره ۸۸ - به مرغان چمن :?:
غزل شماره ۸۹ - زیان شهرت :?:
غزل شماره ۹۰ - چشمه قاف :?:
غزل شماره ۹۱ - عهد قدیم :?:
غزل شماره ۹۲ - حرم قدس :?:
غزل شماره ۹۳ - ساز عبادی :?:
غزل شماره ۹۴ - غزال و غزل:?:
غزل شماره ۹۵ - من و ما:?:
غزل شماره ۹۶ - وحشی شکار:?:
غزل شماره ۹۷ - ترانه جاودان:?:
غزل شماره ۹۸ - جرس کاروان:?:
غزل شماره ۹۹ - باده وحدت:?:
غزل شماره ۱۰۰ - خون سیاووش:?:
غزل شماره ۱۰۱ - غزل یا لغز
غزل شماره ۱۰۲ - شاعر افسانه :?:
غزل شماره ۱۰۳ - تو بمان و دگران :?:
غزل شماره ۱۰۴ - یوسف گم گشته:?:
غزل شماره ۱۰۵ - کنج ملال:?:
غزل شماره ۱۰۶ - درس محبت
غزل شماره ۱۰۷ - چه خواهد بودن :?:
غزل شماره ۱۰۸ - آئینه شاهی:؟:
غزل شماره ۱۰۹ - گدا پادشاه کن:?:
غزل شماره ۱۱۰ - سه تار من:?:
غزل شماره ۱۱۱ - ناله های زار:?:
غزل شماره ۱۱۲ - گله خاموش :?:
غزل شماره ۱۱۳ - اقبال من :?:
غزل شماره ۱۱۴ - جلوه جواله:?:
غزل شماره ۱۱۵ - به سروناز شیراز :?:
غزل شماره ۱۱۶ - بیاد مرحوم میرزاده عشقی :?:
غزل شماره ۱۱۷ - یاد قدیم :?:
غزل شماره ۱۱۸ - انتظار فرج:?:
غزل شماره ۱۱۹ - بمانیم که چه:?:
غزل شماره ۱۲۰ - غزال رمیده
غزل شماره ۱۲۱ - یاد شهیار:?:
غزل شماره ۱۲۲ - غروب و مهتاب دریا
غزل شماره ۱۲۳ - طوطی خوش لهجه
غزل شماره ۱۲۴ - شیدائی
غزل شماره ۱۲۵ - چشمه ابدیت
غزل شماره ۱۲۶ - ساز صبا :?:
غزل شماره ۱۲۷ - شاهد گمراه
غزل شماره ۱۲۸ - وای وای من
غزل شماره ۱۲۹ - طوطی قناد
غزل شماره ۱۳۰ - مرغ بهشتی :?:
غزل شماره ۱۳۱ - ماه بر سر مهر
غزل شماره ۱۳۲ - شمشیر قلم :?:
غزل شماره ۱۳۳ - با روح صبا :?:
غزل شماره ۱۳۴ - انتظار :?:
غزل شماره ۱۳۵ - دیوانه و پری
غزل شماره ۱۳۶ - مکتب طبیعت
غزل شماره ۱۳۷ - پریشان روزگاری :?:
غزل شماره ۱۳۸ - ماه کلیسا :?:
غزل شماره ۱۳۹ - پری و فروغ:?:
غزل شماره ۱۴۰ - خال برنده
غزل شماره ۱۴۱ - سیه چشمان شیرازی
غزل شماره ۱۴۲ - درس حال
غزل شماره ۱۴۳ - کاش یارب
غزل شماره ۱۴۴ - یار باقی کار باقی
غزل شماره ۱۴۵ - زندانی خاک
غزل شماره ۱۴۶ - جمع و تفریق
غزل شماره ۱۴۷ - مزد شبانی
غزل شماره ۱۴۸ - مقام انسانی
غزل شماره ۱۴۹ - شرم و عفت
غزل شماره ۱۵۰ - نای شبان
غزل شماره ۱۵۱ - وا جوانی
غزل شماره ۱۵۲ - اخگر نهفته
غزل شماره ۱۵۳ - غوغا میکنی
غزل شماره ۱۵۴ - نی محزون
غزل شماره ۱۵۵ - نفرین
غزل شماره ۱۵۶ - دالان بهشت :?:
غزل شماره ۱۵۷ - ماه هنرپیشه
غزل شماره ۱۵۸ - ماه سفرکرده
غزل شماره ۱۵۹ - جمال بقیت اللهی
غزل شماره ۱۶۰ - دنیای دل :?:

saita

غزل شماره "112"

"گله خاموش"

کس نیست در این گوشه فراموشتر از من
وز گوشه نشینان توخاموشتر از من

هر کس به خیالیست هم آغوش و کسی نیست
ای گل به خیال تو هم آغوشتر از من

می نوشد از آن لعل شفقگون همه آفاق
اما که در این میکده غم نوشتر از من

افتاده جهانی همه مدهوش تو لیکن
افتاده تر از من نه و مدهوشتر از من

بی ماه رخ تو شب من هست سیه پوش
اما شب من هم نه سیه پوشتر از من

گفتی تو نه گوشی که سخن گویمت از عشق
ای نادره گفتار کجا گوشتر از من

بیژن تر از آنم که بچاهم کنی ای ترک
خونم بفشان کیست سیاوشتر از من

با لعل تو گفتم که علاجم لب نوشی است
بشکفت که یارب چه لبی نوشتر از من

آخر چه گلابی است به از اشک من ای گل
دیگی نه در این بادیه پرجوشتر از من

love-kh

(( غزل شماره ۱۱۳ ))

:`• اقبال من •`:

تیره گون شد کوکب بخت همایون فال من
واژگون گشت از سپهر واژگون اقبال من

خنده بیگانگان دیدم نگفتم درد دل
آشنایا با تو گویم گریه دارد حال من

با تو بودم ای پری روزی که عقل از من گریخت
گر تو هم از من گریزی وای بر احوال من

روزگار اینسان که خواهد بی کس و تنها مرا
سایه هم ترسم نیاید دیگر از دنبال من

قمری بی آشیانم بر لب بام وفا
دانه و آبم ندادی مشکن آخر بال من

بازگرداندم عنان عمر با خیل خیال
خاطرات کودکی آمد به استقبال من

خرد و زیبا بودی و زلف پریشان تو بود
از کتاب عشق اوراق سیاه فال من

ای صبا گر دیدی آن مجموعه گل را بگو
خوش پراکندی ز هم شیرازه آمال من

کار و کوشش را حوالت گر بود با کارساز
شهریارا حل مشکلها کند حلال من

saita

غزل شماره ی "114"

"جلوه جواله"

این همه جلوه و در پرده نهانی گل من
وین همه پرده و از جلوه عیانی گل من

آن تجلی که به عشق است و جلالست و جمال
و آن ندانیم که خود چیست تو آنی گل من

از صلای ازلی تا به سکوت ابدی
یک دهن وصف تو هر دل به زبانی گل من

اشک من نامه نویس است وبجز قاصد راه
نیست در کوی توام نامه رسانی گل من

گاه به مهر عروسان بهاری مه من
گاه با قهر عبوسان خزانی گل من

همره همهمه گله و همپای سکوت
همدم زمزمه نای شبانی گل من

دم خورشید و نم ابری و با قوس قزح
شهسواری و به رنگینه کمانی گل من

گه همه آشتی و گه همه جنگی شه من
گه به خونم خط و گه خط امانی گل من

سر سوداگریت با سر سودایی ماست
وه که سرمایه هر سود و زیانی گل من

طرح و تصویر مکانی و به رنگ آمیزی
طرفه پیچیده به طومار زمانی گل من

شهریار این همه کوشد به بیان تو ولی
چه به از عمق سکوت تو بیانی گل من

saita

غزل شماره ی "116"

"بیاد مرحوم میرزاده عشقی "

عشقی که درد عشق وطن بود درد او
او بود مرد عشق که کس نیست مرد او

چون دود شمع کشته که با وی دمیست گرم
بس شعله ها که بشکفد از آه سرد او

بر طرف لاله زار شفق پر زند هنوز
پروانه تخیل آفاق گرد او

او فکر اتحاد غلامان به مغز پخت
از بزم خواجه سخت به جا بود طرد او

آن نردباز عشق که جان در نبرد باخت
بردی نمی کنند حریفان نرد او

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
عشقی نمرد و مرد حریف نبرد او

در عاشقی رسید بجائی که هرچه من
چون باد تاختم نرسیدم به گرد او

از جان گذشت عشقی و اجرت چه یافت مرگ
این کارمزد کشور و آن کارکرد او

آن را که دل به سیم خیانت نشد سیاه
با خون سرخ رنگ شود روی زرد او

درمان خود به دادن جان دید شهریار
عشقی که درد عشق وطن بود درد او

love-kh

•*´غزل شماره ۱۱۷ `*•

¸•~* یاد قدیم ¸•~*

*•*´`*•*´`*•*´`*•*`*•
•~*¸`¸•*~*¸•~*¸•~*¸•~¸*•~

یادم نکرد و شاد حریفی که یاد از او
یادش بخیر گرچه دلم نیست شاد از او

با حق صحبت من و عهد قدیم خویش
یادم نکرد یار قدیمی که یاد از او

دلشاد باد آن که دلم شاد از اونگشت
وان گل که یاد من نکند یاد باد از او

حال دلم حواله به دیوان خواجه باد
یار آن زمان که خواسته فال مراد از او

من با روان خواجه از او شِکْوِه میکنم
تا داد من مگر بستد اوستاد از او

آن برق آه ماست که پرتو کنند وام
روشنگران کوکبه بامداد از او

یاد آن زمان که گر بدو ابرو زدیی گره
از کار بسته هم گرهی میگشاد از او

شرم از کمند طره او داشت شهریار
روزی که سر به کوه و بیابان نهاد از او

love-kh

" غزل شماره ۱۱۸"

ܓܨانتظار فرج ܓܨ

ای آفتاب هاله ای از روی ماه تو
مه برلب افق لبه ای از کلاه تو

لرزنده چون کواکب گاه سپیده دم
شمع شبی سیاهم و چشمم به راه تو

کی میرسی به پرچم خونین چون شفق
خورشید و مه سری به سنان سپاه تو

ای دل فریب جادوی مهتاب شب مخور
زلفش کشیده نقشه روز سیاه تو

شاها به خاکپای تو گل ها شکفته اند
ما هم یکی شکسته و مسکین گیاه تو

من روی دل به کعبه کوی تو داشتم
کآمد ندای غیب که این است راه تو

یک نوک پا به چادر چوپانیم بیا
کز دستچین لاله کنم تکیه گاه تو

آئینه سازمت همه چشمه سارها
وز چشم آهوان بنوازم نگاه تو

بعد از نوای خواجه شیراز شهریار
دل بسته ام به ناله سیم سه گاه تو

saita

غزل شماره "120"

"غزال رمیده"

نوشتم این غزل نغز با سواد دو دیده
که بلکه رام غزل گردی ای غزال رمیده

سیاهی شب هجر و امید صبح سعادت
سپید کرد مرا دیده تا دمید سپیده

ندیده خیر جوانی غم تو کرد مرا پیر
برو که پیر شوی ای جوان خیر ندیده

به اشک شوق رساندم ترا به این قد و اکنون
به دیگران رسدت میوه ای نهال رسیده

ز ماه شرح ملال تو پرسم ای مه بی مهر
شبی که ماه نماید ملول و رنگ پریده

بهار من تو هم از بلبلی حکایت من پرس
که از خزان گلشن خارها به دیده خلیده

به گردباد هم از من گرفته آتش شوقی
که خاک غم به سر افشان به کوه و دشت دویده

هوای پیرهن چاک آن پری است که ما را
کشد به حلقه دیوانگان جامه دریده

فلک به موی سپید و تن تکیده مرا خواست
که دوک و پنبه برازد به زال پشت خمیده

خبر ز داغ دل شهریار می شوی اما
در آن زمان که ز خاکش هزار لاله دمیده

saita

غزل شماره ی "122"

"غروب و مهتاب دریا "

ای ماه شب دریا ای چشمه زیبائی
یک چشمه و صد دریا فری و فریبائی

من زشتم و زندانی اما مه رخشنده
در پرده نه زیبنده است با آنهمه زیبائی

افلاک چراغان کن کآفاق همه چشمند
غوغای شبابست و آشوب تماشائی

سیمای تو روحانی در آینه دریاست
ارزانی دریا باد این آینه سیمائی

زرکوب کواکب راخال رخ دریا کن
بنگار چو میناگر این صفحه مینائی

با چنگ خدایان خیز آشفته و شورانگیز
ای زهره شهر آشوب ای شهره به شیدائی

چنگ ابدیت را بر ساز مسیحا زن
گو در نوسان آید ناقوس کلیسائی

چون خواجه تن تنها با سوز تو دمسازم
ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی

saita

ミ★ミ غزل شماره ی "123" ミ★ミ
ミ★ミ طوطی خوش لهجه ミ★ミ

مایه حسن ندارم که به بازار من آئی
جان فروش سر راهم که خریدار من آئی

ای غزالی که گرفتار کمند تو شدم باش
تا به دام غزل افتی و گرفتار من آئی

گلشن طبع من آراسته از لاله و نسرین
همه در حسرتم ای گل که به گلزار من آئی

سپر صلح و صفا دارم وشمشیر محبت
با تو آن پنجه نبینم که به پیکار من آئی

صید را شرط نباشد همه در دام کشیدن
به کمند تو فتادم که نگهدار من آئی

نسخه شعر تر آرم به شفاخانه لعلت
که به یک خنده دوای دل بیمار من آئی

روز روشن به خود از عشق تو کردم چو شب تار
به امیدی که تو هم شمع شب تار من آئی

گفتمش نیشکر شعر از آن پرورم از اشک
که تو ای طوطی خوش لهجه شکر خوار من آئی

گفت اگر لب بگشایم تو بدان طبع گهربار
شهریارا خجل از لعل شکربار من آئی

love-kh

ܨ غزل شماره ۱۲۴ ܨ

" شیدائی "

رندم و شهره به شوریدگی و شیدائی
شیوه ام چشم چرانی و قدح پیمائی

عاشقم خواهد و رسوای جهانی چکنم
عاشقانند به هم عاشقی و رسوائی

خط دلبند تو بادا که در اطراف رخت
کار هر بوالهوسی نیست قلم فرسائی

نیست بزمی که به بالای تو آراسته نیست
ای برازنده به بالای تو بزم آرائی

شمع ما خود به شبستان وفا سوخت که داد
یاد پروانه پر سوخته بی پروائی

لعل شاهد نشیندیم بدین شیرینی
زلف معشوقه ندیدیم بدین زیبائی

کاش یک روز سر زلف تو در دست افتد
تا ستانم من از او داد شب تنهائی

پیر میخانه که روی تو نماید در جام
از جبین تابدش انوار مبارک رائی

شهریار از هوس قند لبت چون طوطی
شهره شد در همه آفاق به شکرخائی

saita

۩ غزل شماره ی "125" ۩

ミ★ミ چشمه ابدیت ミ★ミ

شکفته ام به تماشای چشم شهلائی
که جز به چشم دلش نشکفد تماشائی

جمال پردگی جاودانه ننماید
مگر به آینه پاکان سینه سینائی

رواق چشم که یک انعکاس او آفاق
محیط نه فلکش زورقی به دریائی

دلی که غرق شود در شکوه این دریا
به چشم باز رود در شگفت رؤیائی

به قدر خواستنم نیست تاب سوختنم
به اسم عاشقم و اسم بی مسمائی

سواد زلف تو و سر جاودانه تست
که جلوه می کنداز هر سری به سودائی

به خاکپای تو ای سرو برکشیده من
که سر فرود نیاورده ام به دنیائی

به زیر سایه سروم به خاک بسپارید
که سرسپارده بودم به سرو بالائی

صدای حافظ شیراز بشنوی که رسید
به شهر شیفتگان شهریار شیدائی

sana2001

شاهد گمراه

غزل شماره 127

راه گم کرده و با رویی چو ماه آمده ای
مگر ای شاهد گمراه به راه آمده ای

باری این موی سپیدم نگر ای چشم سیاه
گر بپرسیدن این بخت سیاه آمده ای

کشته چاه غمت را نفسی هست هنوز
حذر ای آینه در معرض آه آمده ای

از در کاخ ستم تا به سر کوی وفا
خاکپای تو شوم کاین همه راه آمده ای

چه کنی با من و با کلبه درویشی من
تو که مهمان سراپرده شاه آمده ای

می تپد دل به برم با همه شیر دلی
که چو آهوی حرم شیرنگاه آمده ای

آسمان را ز سر افتاد کلاه خورشید
به سلام تو که خورشید کلاه آمده ای

شهریارا حرم عشق مبارک بادت
که در این سایه دولت به پناه آمده ای

saita

۩ غزل شماره ی "128" ۩

ミ★ミ وای وای من ミ★ミ

هر دم چو توپ می زندم پشت پای وای
کس پیش پای طفل نیفتد که وای وای

دیر آشناتر از توندیم ولی چه سود
بیگانه گشتی ای مه دیرآشنای وای

در دامنت گریستن سازم آرزوست
تا سرکنم نوای دل بی نوای وای

سوز دلم حکایت ساز تو می کند
لب بر لبم بنه که برآرم چو نای وای

آخر سزای خدمت دیرین من حبیب
این شد که بشنوم سخن ناسزای وای

جز نیک و بد به جای نماند چه می کنی
نه عشق من نه حسن تو ماند به جای وای

ای کاش وای وای منش مهربان کند
گر مهربان نشد چکنم ای خدای وای

من شهریار کشورعشقم گدای تو
ای پادشاه حسن مرنجان گدای وای

sana2001

ಌ طوطی قناد ಌ

غزل شماره 129

الا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادی
نگارین نخل موزونی همایون سرو آزادی

به صید خاطرم هر لحظه صیادی کمین گیرد
کمان ابرو ترا صیدم که در صیادی استادی

چه شورانگیز پیکرها نگارد کلک مشکینت
الا ای خسرو شیرین که خود بی تیشه فرهادی

قلم شیرین و خط شیرین سخن شیرین و لب شیرین
خدا را ای شکر پاره مگر طوطی قنادی

من از شیرینی شور و نوا بیداد خواهم کرد
چنان کز شیوه شوخی و شیدایی تو بیدادی

تو خود شعری و چون سحر و پری افسانه را مانی
به افسون کدامین شعر در دام من افتادی

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت
به شرط آن که گه گاهی تو هم از من کنی یادی

خوشا غلطیدن و چون اشک در پای تو افتادن
اگر روزی به رحمت بر سر خاک من استادی

جوانی ای بهار عمر ای رویای سحرآمیز
تو هم هر دولتی بودی چو گل بازیچه بادی

به پای چشمه طبع لطیفی شهریار آخر
نگارین سایه ای هم دیدی و داد سخن دادی

منوی اصلي

عضويت سريع در كوچولو

تبليغات ویژه

مطالب گذشته

	صفحه اول سايت كوچولو -> اشعار -> شاعران کهن و کلاسیک	زمان پيشفرض سايت: ساعت گرينويچ + 3.5 ساعت رفتن به صفحه قبلي 1, 2, 3 ... 10, 11, 12, 13, 14 بعدي
صفحه 11 از 14