دهش وبخشش...مي دونيد بخشش چيه؟تا حالا به كسي چيزي بخشيديد؟ تا حالا به كسي چيزي بخشيديد منت سرش گذاشتيد؟ (داشتاني عارفانه و آموزنده در اين رابطه از زبان پيامبر)

" براي خواندن ادامه متن ، روي ادامه كليك كنيد!!!"

.*.*.*.*.*.*.*

استفاده از كليه مطالب و عكسهاي سايت،فقط با ذكر نام "سايت كوچولو"مجاز ميياشد

<<<براي خواندن چگونگي تبليغات در سايت كوچولو اينجا كليك كنيد>>>

.*.*.*.*.*.*.* سايت عاشقانه - تفريحي كوچولو .*.*.*.*.*.*.*

وآنگاه مردی ثروتمند وبا مکنت برخاست وگفت ای پیر خردمند اکنون مارا از دهش وبخشش بگوی.

پیامبر گفت :

وقتی از دارایی خود چیزی می بخشی چندان عطایی نکرده ای .

بخشش حقیقی آن است که از وجود خود به دیگری هدیه کنی.

زیرا دارایی توچیزی نیست جز متاعی که از ترس نیازهای فردا آنرا نگهبانی می کنی وفردا چه بار خواه آورد برای آن سگی که از فرط حرص واحتیاط استخوانهای خود را در میان شنهای بی نشان پنهان کرده و همراه زائران شهر مقدس در سفر است؟

وترس از نیاز چیست مگر نیازی دیگر که جان آدمی را می گدازد وقتی چاه تو پر آب است همچنان ترس از تشنگی تو را به اظطراب انداخته ،آیا این ترس تنها نشان از یک از یک عطش سیری ناپذیر درتو نیست؟

کسانی هستند که از بسیار اندکی می بخشند تا به وصف کرامت شناخته شوند وکسانی هستند که از کم تمام را می بخشند .

آنان به حیات وکرامت بی پایان آن ایمان دارند وکیسه شان هیچگاه تهی نخواهد ماند .

وکسانی هستند که با لذت می بخشند و آن لذت پاداش آنهاست .

وکسانی هستد که به رنج و سختی می بخشند وآن رنج وسختی وغسل تعمید آنهاست

(تا از تعلق دنیوی پاک شوند ).

وکسانی هستند که می بخشند واز رنج لذت فارغند وسودای فضیلت وتقوا نیزدر سر ندارند .

همچون درخت عطرآگین مورد دره دور دست شمیم جان پرورش را هر نفس به دست نسیم می سپارد

خداوند از دست های چنین بخشندگانی با آدمیان سخن می گوید واز از پشت چشم آنان بر زمین لبخند می زند.

بخشدین در پاسخ درخواست نیکوست،اما نیکو تر از آن بخشیدن است پیش از درخواست ،از راه فهم .

وبرای انسان گشاده دست جستجوی پذیرنده بخشش لذتی است که برلذت بخشیدن فزونی دارد .

آیا چیزی است که از بخشش آن د ریغ کرد؟

هرچه هست روزی به ناچار خود به خود بخشیده خواهد شد،پس چه بهتر اکنون که کسی را بدان نیازی هست آنرا ببخشی تا فرصت بخشش ازآن تو باشد وبر وارثان نماند.

چه بسیار که می گوید ،((من می بخشم ،اما آن کس را که سزاواراست )).

اما درختان باغ تووگوسفندان چراگاه چنین نمی گویند .

آنها می بخشند تا زنده باشند زیرا نگاه داشتن ودریغ کردن هلاک شدن است.

بی گمان آنکس که خداوند موهبت عمر وثروت شب وروز را به او عطا کرده است به هرچه تو بروی نثار کنی سزاوار است .

وآنکس که شایسته است تا از اقیانوس بی کران حیات آب نوشد این شایستگی رانیز دارد که تو جام او را با جویبار کوچک خود پر کنی .

وکدام شایستگی بیش از شجاعت واعتماد به نفس که درخواستن است وکدام شایستگی بیش از خیر ونیکویی در نفس دریافت .

وتوکیستی که نیازمند پیش تو عریان شود وجامه وغرور خودچاک کند تا تو شایستگی اورا عریان ببینی وغرور اورا بیشرم نظاره کنی

نخست بنگر که آیا تومقام بخشندگی را شایسته ای ،وآیا این شأن و مرتبه را یافته ای که واسطه در فیض بخشش باشی ؟

زیرا به راستی زندگی است که به زندگان چیزی می بخشد وتو که خودرا دهنده می بینی ،تنها شاهد وگواه این بخششی .

وشما گیرندگان بخششها که تمامی مردم جهانید بار سنگین سپاس زیاده بر دوش خود می گذارید مبادا که بر گردن خود آنکس که شمارا بخششی کرده است یوغ اسارت نهید .

خوشتر آناست که گیرنده وبخشنده هر دو باهم بر بالهای آن هدیه پرواز کنید ،زیرا زیاده دراندیشه سپاس بودن،شک کردن است درگوهر سخاوت که زمین بخشده مادر او،وخداوند آسمان پدر اوست .